Woorden en beelden op File Under over: Allison Crowe
Allison Crowe - Spiral
'Why music?' is de eerste vraag die op haar website staat, direct gevolgd door haar antwoord in de vorm van de tegenvraag 'Why breathing?' Muziek is een noodzaak volgens de Canadese Allison Crowe en dat is duidelijk hoorbaar in de intensiteit van haar zang en pianospel. Om artistieke vrijheid te waarborgen en in navolging van een van haar grote voorbeelden Ani DiFranco, startte ze in 2003 haar eigen label Rubenesque Records waarop ze reeds een tweetal EP's en een zestal albums uitbracht. Toch zou het goed kunnen dat je - behalve hier - nog nooit van haar hebt gehoord. Wellicht komt daar verandering in met de release van Spiral. Acht eigen composities die naast de eerdergenoemde DiFranco in de lijn van Jewel en Sarah McLachlan liggen, aangevuld met een drietal covers. Haar interpretaties van "Chelsea Hotel No. 2" (Leonard Cohen) en "Throw Your Arms Around Me" (Hunters & Collectors) zijn meer dan prima. "Why" is echter zo onlosmakelijk Annie Lennox dat de lat van het origineel ten opzichte van Allison's adequate versie domweg te hoog ligt. Luisterend naar de kwaliteit van haar eigen werk, rijst al snel de vraag waarom ze überhaupt covers speelt. Door de afwezigheid van een overbetaalde knoppendraaier is de produktie sober gebleven, ondanks de toevoeging van ondersteunende orkestraties. Hoewel het een en ander hierdoor af en toe uit balans klinkt, komt de focus te liggen waar die moet zijn: op Allison's krachtige, emotioneel geladen stem. Met name de indrukwekkende live-versie van "Wake Up" versterkt de behoefte om deze dame eens live aan het werk te kunnen zien.
File Under: Ademhalingstherapie
File Audio: [My Space]
File Video: [Hop! Het hele album op dit YouTube-kanaal]
Allison Crowe 'not welcome' in Groot-Brittannië
Ineens stond het daar, in knalrode hoofdletters bij de twee Britse data in het tourschema op de site van Allison Crowe: 'CANCELLED'. Eerlijk gezegd had ik een week of twee geleden nog nooit van deze Canadese singer/songwriter gehoord. Voor het komende weekend staat een tripje naar Londen gepland (rondom een Girls Aloud show in The O2, maar dat terzijde) en als je daar toch bent, loont het zich altijd de moeite om de agenda van de Time Out te checken of er nog een leuk concert valt mee te pikken. Mijn oog was dus gevallen op een gig van Allison Crowe in de fraaie Halo Bar, gelegen in de wijk Battersea. Konden we dat meteen mooi koppelen aan een bezoekje aan het van de hoes van Pink Floyd's Animals bekende Battersea Power Station. Op YouTube stuitte ik, al zoekende naar Allison Crowe, als eerste hit op de zoveelste, desalniettemin erg sterke cover van Leonard Cohen's muzikaal uitgewoonde "Hallelujah". Fijne krachtige stem. Mooi pianospel.
Een paar clipjes verder waren mijn lief en ik definitief overtuigd. Gelukkig bleek de zeventwintigjarige Allison zelf ook best mooie liedjes te kunnen schrijven die me deden denken aan het werk van de ook uit Canada afkomstige zangeres Sarah McLachlan. We besloten voor maandag 25 mei haar optreden in gedachten te houden. Afgelopen dinsdag keek ik voor de zekerheid nog even op de site om te checken of er nog genoeg kaartjes beschikbaar waren. En toen stond het er dus. Wat zou er aan de hand zijn? Was ze ziek? Nieuwsgierig geworden, besloot ik haar management te mailen om uit te vissen wat er gaande was.