Het was een dappere beslissing van Djurre de Haan. Hij speelde op Eurosonic, begin dit jaar, en had na een try-out besloten dat hij geheel onversterkt ging optreden. Een test, de dag ervoor, had uitgewezen dat men toch door de muziek ging ouwehoeren als deze versterkt werd. En dat is iets wat de intieme liedjes van awkward i, de naam waaronder hij optreedt, niet kunnen gebruiken. Het pakte wonderbaarlijk goed uit. Het werd een bewonderenswaardig optreden, daar in de Beurs in Groningen. Hij speelde daar destijds al veel nummers van de te verschijnen debuutplaat, er zijn al enkele eigen beheer EP's verschenen. Ik keek er naar uit. Uiteindelijk heeft het toch nog negen maanden geduurd voor die plaat in de winkel ligt. En, ik val meteen met de deur in huis, het is een prachtplaat geworden. Het intieme van het optreden is volledig overeind gebleven, mede doordat de I Really Should Whisper gewoon thuis is opgenomen, samen met Diederik Nomden (Johan, Daryll Ann). De plaat krijgt er een prettig lo-fi randje van. Overigens, met de titel in het achterhoofd, het is geen fluisterplaat geworden. Natuurlijk, Djurre en zijn gitaar staan centraal maar met zeker een mannetje of vijf à zes achter de hand weet je dat het niet bij fluisteren blijft. De samenzang, veel verschillende instrumenten (wel hoofdzakelijk akoestisch) maken het een mooie rijke plaat die gelukkig het wachten wel waard was. En die ook rustig versterkt op de grote podia (Noorderslag volgend jaar?) gespeeld mag worden. Ik hou mijn kop wel en geniet…

# |

| Eurosonic / Noorderslag 2010 | Gr.R. | Le Guess Who? 2009 | 14 september 2009 | reacties (0)

Een vriend van mij beweerde als eens dat recensenten gefrustreerde muzikanten zijn. Ik kan hem inmiddels zeggen dat dit bij mij in ieder geval niet het geval is. Ik beheers namelijk geen instrument. Het is echter wel zo dat een droomwens van mij is om mijn zangkunsten aan een zaal te tonen. Mijn stem is hier echter totaal ongeschikt voor. Ook een carrière als gitarist zie ik wel zitten. Het probleem is echter dat ik het instrument niet beheers en ik vrees ook weinig talent te bezitten. De Groninger Djurre de Haan aka Awkward I heeft met beide geen enkel probleem. Gewapend met een akoestische gitaar brengt hij een eerste van een serie van drie schattige kleine EP's uit met nu als eerste False Starts In Lo-Fi. De liedjes van de Haan laat zich vergelijken met het werk van Elliott Smith, Nick Drake, Jason Molina en Art Garfunkel. Op deze EP brengt hij vier Engelstalige liedjes uit die thuis op diverse locaties opgenomen zijn. Ik denk in dit geval in de galmende badkamer of voor het open raam waar de regen aan de opname als een sample toegevoegd wordt. De geluidskwaliteit heeft hierdoor wat in moeten boeten, maar de songs maken dit in sfeer goed. Het afbreken van de nummers had van mij alleen wat subtieler gemogen. Met een gitaar kun je ook herrie maken. Dit bewijst het Utrechtse Glenisterop hun tweede EP die ze in eigen beheer uitbrengen. Hun gitaarrock kenmerkt zich door sterke melodieuze liedjes die onverwachte wendingen krijgen waarmee zij zich duidelijk van voorbeelden als The Strokes onderscheiden. Op de vorige EP was Glenister nog een driemansband. De uitbreiding met een toetsenist heeft het geluid echter nog meer dimensie gegeven. Het is voor mij onbegrijpelijk dat ze nog geen platendeal hebben. Als ik een label had dan wist ik het wel. Nu moet ik het met de EP doen die overigens geheel te downloaden is op hun site of via de links onder dit stukje. Wat mijn eigen talent betreft hoop ik ooit eens gitaar te leren spelen. De optredens zullen dan echter in zeer beperkte kring te horen zijn. Sommige dromen moet je dromen laten.

# |

| Eurosonic / Noorderslag 2007 | Ewie | 15 december 2005 | reacties (2)