Woorden en beelden op File Under over: Best Coast
Best Coast
Het begin is al veelzeggend: ‘Hi, I’m Bethany, and this is Bobb, but he doesn’t speak that much.’ Het geeft Best Coast iets koddigs, de combinatie van de zeer uitbundige Bethany Cosentino en de ingetogen Bobb Bruno, die zich dan ook afzijdig houdt tijdens het interview. Bethany rolt de antwoorden er echter vlotjes uit, een eigenschap die in al haar liedjes terug te vinden is. Het zorgt wel voor enige verwarring over wie nu eigenlijk Best Coast is, zijzelf of toch het duo: ‘Het is echt een band, maar ik schrijf de muziek. Ik ben het gezicht, dus de aandacht wordt overwegend op mij gericht, maar ik zou dit niet kunnen doen zonder Bobb. Het is echt een band, maar wel een duo.’ En inderdaad, de bassist en de drummer staan er op het podium wat verloren bij, waar er tussen Bethany en Bobb wel interactie waar te nemen is.
Met Best Coast als bandnaam en titeltrack “The Only Place” als blikvanger van het album is het wel erg gemakkelijk om te denken dat dat album over Californië gaat. Maar is dat wel helemaal terecht? Bethany daarover: ‘Nee, het is niet echt een album over Californië. Het gaat meer om het idee dat het de enige plek is waar ik me helemaal op mijn gemak voel, met beide benen op de grond, tevreden met mezelf en mijn leven. Ik krijg wel vaak te horen dat mijn liedjes gaan over Californië, wiet en poezen gaan, maar eigenlijk heb ik over die dingen maar een keer geschreven. Het nummer “The Only Place” gaat over Californië, maar het album als geheel over mijn persoonlijke ervaringen.
Lees verder..
Best Coast - The Only Place
Best Coast weet het wel te timen. Het weer was een ondoenlijke pestbende, en bij de eerste waterige zonnestraaltjes galmde "The Only Place", de titeltrack, ineens door de huiskamer. 'This is the only place' zingt ze, en op slag verlang je naar Californië, de staat die doordreunt in alles wat Best Coast maakt. Misleidend, want Bethany Cosentino en Bobb Bruno zijn enorm bevooroordeeld en presenteren een soort Instagram-versie van Californië. Waarvoor mijn innige dank. Het lijkt erop dat alles in het leven een stuk makkelijker te relativeren valt als je in Californië woont. Zoiets van: ‘Ja, supervervelend dat ‘ie me gedumpt heeft, maar ik schrijf er gewoon een mooi liedje over en ga daarna weer lekker naar ‘t strand...’ Die levensvreugde werkt aanstekelijk. En zo kun je The Only Place moeiteloos projecteren op je eigen situatie. Je zeurt op Nederland, maar wil er ook niet zomaar weg. Best Coast maakt je glas voller, zonniger en vrolijker. Debuutalbum Crazy For You ruiste en kraakte, was nog een stuk spontaner, kinderlijk enthousiast en aandoenlijk oprecht, qua geluid dus. The Only Place is een stuk netter geproduceerd (zoals ook de zang van Bethany Cosentino stukken zuiverder is), en klinkt dus meer als een luisteralbum, waar je al tijdens "Crazy For You" in teenslippers richting strand, zand en zeewind wilde om daar dan in zo’n zitzak mojito’s te drinken met allemaal hippe mensen. De liedjes zijn dus wat minder wild, maar blijven allemaal fier overeind als het gaat om de redenen waarom we (ik in ieder geval) eerder zijn gevallen voor Best Coast. Onweerstaanbare melodieën (ik ga niet zeggen dat die melodieën tijdloos zijn, maar de sound roept wel een zeker nostalgie op) en fijne teksten die uit het leven gegrepen zijn. Het Californische leven weliswaar, waar ik mij nog een eind vandaan bevind, maar toch, herkenbaar. Dat alles komt misschien wel het beste samen in "Why I Cry", bepaald geen vrolijke tekst, maar in zo’n speels jasje dat je er ook voor uit je zitzak zou kunnen komen om een dansje te wagen.
File Under: T leven, door 'n fijn zonnig Instagram-filter bezien
Best Coast - Crazy For You
Vroeger toen alles beter was had je een duidelijke scheiding der machten. Indie was nog indie, Amerika was grootleverancier in alternatieve gitaarherrie, al dan niet verweven met punk, surf en/of doowop. Bekendste voorbeeld was en is waarschijnlijk The Pixies. In Engeland zwoer men bij alles dat een link had met The Beatles, The Smiths en Jesus And Mary Chain. Daarvan moesten we in Nederland niet zoveel hebben. Bandjes als Curve, The Primitives, The Sundays en zelfs hippe eendagsvliegen als Elastica kregen hier nooit echt voet aan de grond, er sijpelde wel eens wat door en dat was het dan. Nu is het wat uitgebreider en het maakt niet meer uit waar het vandaan komt. We hebben The Raveonettes, The Kills, Black Lips, Shocking Pinks, Vivian Girls, Warlocks en Magnetic Fields, maar ook een oudje als The Concretes. Het uit L.A. afkomstige Best Coast is ook zon band, zij het in de light-variant. Bethany Cosentino en Bobb Bruno malen er niet om. Dit duo is al een tijdje bezig om de bubblepop van Phil Spector van een rafelig distortion- en fuzzrandje te voorzien. Crazy For You is geen geweldig debuut. Het is wel een transparante indierockplaat vol positivisme en naeve girly thoughts, aangevoerd door het heldere, opgewekte stemgeluid van mevrouw Cosentino. Hoewel Amerikanen graag weglopen met Pet Sounds van The Beach Boys en de harmonieleer van Brian Wilson mag Best Coast blij zijn met een plaat die draait om luisterliedjes. Voor gekunstelde trucjes is geen plaats. Voor een feel good-aanpak wel. Dat op zich is al een knappe verdienste.
File Under: Indiesurf
File Audio: [MySpace]
File Video: [When I'm with You]