Woorden en beelden op File Under over: Birds Of Passage
Birds Of Passage - Winter Lady
Ik. Ik zit. Verbijsterd. Verbouwereerd. Van de kaart. Van de leg. Steeds weer. Hoe. Krijg. Hoe krijg je het voor elkaar. Was het binnen een jaar. Nee, het was korter. In een vloek en een zucht lijkt het wel. Tot twee keer toe lukt het om me - ware ik een kip - compleet van de leg te brengen. Alles. Alles staat stil. Niets beweegt, hoe zeer ze ook zijn best lijkt doen. Ik beweeg. De rest staat stil. Het is traag. Het lijkt dronken, of broodnuchter. Ik weet het niet. ’s Nachts. ’s Morgens. Bij een liefdevol belegde boterham kaas. Stil. Verdoofd. Onvermurwbaar. Als ik gelovig was, dan geloofde ik in jou. Zonder enig voorbehoud. Op de knieën. Prevelend. Waarom? Waarin? Waarvoor? Niemand snapt het. Ik ook niet. Dodelijk. Etherisch licht zwevend, maar een brok in de keel en zwaar op de maag. Tranentrekkend, onvoorwaardelijk liefdevol. Me van de sokken blazend door stil te staan. Een trein die vertraagt, het rode sein tergt, de paal die voorbij zoeft in een onheilspellend traag tempo. Gaat het goed? Gaat het fout? Het leven in slow motion, terwijl de tranen over mijn wangen biggelen. Moet het zo? Kan het zo? Ja, het moet zo? Ja, het kan zo? Niemand hoeft het te weten. Waarom ook? Waarom zou ik? Het is voor mij! Het is voor mij alleen. Niemand weet er van. Ik ga het ook nooit vertellen. Ik eet het op. Gulzig. Althans, zo lijkt het. Ten opzichte van mijn omgeving lijkt het een flits. Voor mij niet. Het is de ondraagbare lichtheid van het bestaan. Nee, nog lichter. Vluchtiger. Ongrijpbaar. Ondoordringbaar. Onvoorstelbaar. Onaantastbaar. Bloedmooi. Als de dolk door je hart voor de zoveelste keer voor het blok. De val die nooit eindigt. Rillingen van teen tot kruin. Gelukkig maar. Vredig sluit ik mijn ogen. Van binnen kolk ik op onnavolgbare wijze.
File Under: Naar adem snakken.
File Audio: [Soundcloud]
Birds Of Passage - Without The World
Lamgeslagen. Mooi woord is dat. Het is bovendien zo ongeveer het enige woord dat een beetje in de buurt komt van hoe ik Birds Of Passage, het soloproject van Waikato singer-songwriter/dichteres Alicia Merz, kan beschrijven. Without The World overrompelde me gelijk bij de eerste draaibeurt, nagelde me aan de grond vast en sindsdien grijp ik er als een hyperverslavende drug steeds weer neer. De combinatie van rillingen oproepende fluisterstem van Merz die galmend hypnotiseert en andere fluitermeisjes laat verbleken tot lieve schoolmeisjes met de minimalistische gitaar- of toetsenpartijen en de desolate drones schuift met een veeg alle zekerheden van tafel en maakt dat ik voor me uit gaat staren op zoek naar het zwarte gat. Rillingen als Merz prevelt 'I hear the cry / Of their voices high / Falling dreamily through the sky, / But their forms I cannot see.' De serene sfeer van de plaat zou je een moment kunnen verwarren en je brengen tot onthaasting, maar geloof mij maar, de last van het luisteren naar Without The World is zo groot dat je na een luisterbeurt eigenlijk alleen maar even op je bed wil gaan liggen om bij te komen van de zojuist opgedane ervaring. De songs nemen bezit van je en zuigen de energie uit elke vezel van je lijf. Beangstigend en verslavend sloegen zelden zo stevig de handen ineen. Je knuisten worden er wit wan.
File Under: Lamgeslagen
File Audio: [Soundcloud][MySpace]