Muuuuh woooo vnnnnnnn owowowowowowowo nggngnng. Pziem. Het derde Crystal Castles-album heeft wederom geen titel, maar het is een compleet ander beest geworden dan de eerste twee platen die op de site retrospectief maar I en II genoemd zijn. Alice Glass is het krijsen beu en Ethan Kath had het met die 8-bit geluidjes wel gehad. De eerste single "Plague" die in juli uitkwam geeft uitstekend de sfeer op dit hele album aan; veel distortion, echo, filters, redelijk toegankelijke melodieën en vooral: een nieuw arsenaal aan herkenbare, flink opgeblazen synthesizers. Ik heb lang gedacht dat ik dit de spookachtigste plaat van Crystal Castles kon gaan noemen, ware het niet dat ik net de nieuwe Scott Walker gehoord heb waar die term pas écht op van toepassing is, en dan op een onaangename manier. We mogen wel blij zijn dat Alice Glass zingt op een bedje van fijne vierkwartsmaat beats, waar Walker zelfs hondengeblaf en scheten als achtergrond gebruikt en elke luisteraar eigenlijk direct wegjaagt. Zo punk is Crystal Castles juist nergens meer. Onverstaanbaar en bezield wel. Ik heb iets met deze plaat, weet niet precies wat, meer dan de vorige twee ook (gek genoeg). Hij is dieper, ronder, ergens bijna 80's-like tragisch. De belofte dat het meer live-achtige, in één take opgenomen tracks zijn geworden, in plaats van geconstrueerde digitale werkjes, is ingelost. Het probleem daarmee is wel dat niet elke track uitnodigt tot opzetten (zie ook de laatste Sleigh Bells). "Affection" en "Sad Eyes" zijn duidelijk mooiere nummers dan het snoeiharde "Insulin" of het volledig in de bass verzopen "Kerosene". Je kunt deze plaat vrij snel stukluisteren. Het beste nummer vind ik "Wrath of God" met zijn tempowissel rond het refrein. Was de stroboscoop al stukgegaan op de tweede Crystal Castles-plaat, op deze derde is de dansbaarheid ook weer wat minder. Live zal dat ongetwijfeld wel weer meevallen, maar het is jammer voor de reputatie. Scheelt toch weer een aantal dj-verzoekjes.

# 

|

| Stonehead | 12 december 2012 | reacties (1)

Het eerste album van Ethan Kath en Alice Glass was stijlmatig compleet bij elkaar gejat, en desondanks was het een van de coolste platen van 2008. Distorted electropunk, synthesizertechno, Gameboy-bitpop en een zowat behekste vrouw die vanonder haar capuchon een tot extatische hoogten opgezweept publiek toekrijste: het is nadien vaker geprobeerd (Uffie, Kap Bambino), maar bijna nergens heb ik meer zo'n gekkenhuis meegemaakt als bij Crystal Castles. Kan er natuurlijk ook mee te maken hebben dat we die new-rave-tijd met de bonte eighties-neonhoodies nu wel enigszins gehad hebben. En de tweede plaat van Crystal Castles (die net zo min een titel heeft als de eerste) is ook wat minder ravey. Op "Doe Deer" en "Baptism" zie ik nog wel een wild feestje gebouwd worden, maar de vergelijking met Atari Teenage Riot mag voor de rest van de plaat de prullenbak in. Dat is namelijk een prettig soort electrowave: niet essentieel, maar wel erg lekker. Veel melodie, laidback, allemaal net wat te schel, scheurend rommelig en blieperig om ouderwets of juist een clubhit te kunnen zijn. "Empathy" had zelfs door Trent Reznor geschreven kunnen zijn. Crystal Castles compenseert hier het soort liedjes dat ik stiekem op R�yksopps Senior ook verwacht had, maar die daar niet op staan omdat het de rokerige sfeer zou schaden. Tegelijk hoef je de bass maar wat harder te draaien en het wordt toch nog een feest. De capuchon mag af en de stroboscoop mag uit, maar de experimentele lichtshow blijft.

# 

|

| Lowlands 2011 | Stonehead | 31 augustus 2010 | reacties (3)

Nu we de afgelopen tijd toch toevallig de cd's besproken hebben van de artiesten die de hoogtepunten vormden van het festival De Affaire (en Pivot volgt nog), kan ik het niet nalaten om even twee charmante releases mee te pakken die onder de Creative Commons-licentie vallen en die dus helemaal gratis te downloaden zijn.

Precies tegelijk met het C64 Orchestra in de St. Stevenskerk (waarvan verslagen bij Oor en 3voor12 Arnhem/Nijmegen staan) stond de Duitse 8-bit-artiest Mini Roc in de Barbarossaruïne op het Valkhof. Grote kans dat de gameliefhebbers dat spektakel dus gemist hebben. Gelukkig is zijn album Miniland vol chiptunemuziek (eigenlijk al sinds november 2007 uit) gratis te downloaden. In het titelnummer zitten nog wat game-effectjes zoals explosies, maar verder is Miniland een leuke muzikale vakantie met 'echte' liedjes. "Bitter Bleeps" of "Rave On You Zappelphilipp" kun je volgens mij best in een disco aanzetten. Het enige gevaar is overkill, want op een gegeven moment heb je het wel gehad met al dat gebliep. Om echt door te breken zul je meer moeten doen, ben ik bang. Maar live is het een sensatie.

Niet op de Affaire, maar eveneens gratis te downloaden is het gloedjenieuwe album van Sputnik Booster. Productioneel lijkt het nogal op Mini Roc - ik heb überhaupt moeite om dit soort muziek op artiest of chiptype te onderscheiden - en Robot Science is even aardig qua nummers en uitwerking. Hier is wat meer aandacht aan de bassen besteed; Sputnik Booster weet hoe je je luisteraars laat bouncen. Ook hier is echter het probleem dat de plaat zich iets te weinig onderscheidt van de hordes chiptune- en 8-bit-muziek die al jaren te downloaden zijn. Het internet heeft hierin tenslotte een geschiedenis; al sinds de jaren tachtig worden midi- en trackerbestanden op grote schaal als 'public domain'-gemeengoed gratis verspreid. Leuk dus hoor, zo'n Slime-cover, maar er zijn al zoveel van die twee keer geinige 8-bit covers.

Dat Crystal Castles met hun album van maart wél min of meer is doorgebroken, komt doordat die groep 8-bit-geluidjes combineert met een soort vrouwenpunk: frontvrouw Alice Glass krijst er wild op los. "Love and Caring" en "Alice Practice" klinken zo totaal gestoord dat het van Atari Teenage Riot had kunnen zijn. Kijk, en dan wordt het dus wél iets bijzonders, ook al is er van de 8-bit-geluiden een gedeelte zonder toestemming gejat van groepen als Covox en wordt er nog wel meer gesampled. Het doet je afvragen hoeveel er van een nummer als "Air War" zelfgemaakt is, maar fantastisch is het wel. Dat er dan hele normale popnummers als "Vanished" en "Magic Spells" of electroriedeltjes als "1991" tussen staan, zal ook wel de reden zijn dat het commercieel interessant is en het album dus bepaald geen gratis download. Maar voor mij maken 8-bit-energiebommen als "Xxzxcuxx Me" dit album zo goed.

# 

|

| Lowlands 2008 | Stonehead | 08 augustus 2008 | reacties (2)