Woorden en beelden op File Under over: Current 93
Current 93 - Aleph At Hallucinatory Mountain
Een loodzware taak, zo voelde het. Het recenseren van de nieuwe cd van Current 93. Ten eerste, het is niet de gemakkelijkste muziek, David Tibet is niet de gemakkelijkste man en de Current 93-fans zijn niet de gemakkelijkste fans. Die fans, het zijn er niet zoveel, laten zich meestal lyrisch uit en zien in Tibet meer dan een muzikant. Er ligt dus nogal wat druk op me, al zal ik van Tibet niet zo snel last krijgen. Om mijn uitgangspositie wat zwakker te maken, ik ben ook niet zo bekend met het werk van Current 93. Of althans, ik was niet zo bekend met het werk van de band. Want om Aleph at Hallucinatory Mountains op waarde te kunnen schatten ben ik gaan grasduinen door het oeuvre van Current 93. Wat waarschijnlijk gaat resulteren in een levenslange fascinatie. En daarbij hielp Aleph at Hallucinatory Mountains. Deze laatste plaat, een product van drie jaar werk, wat ontzettend lang is voor een hyperactief man als Tibet, eigenlijk de enige man achter Current 93, is misschien wel zijn meest toegankelijke. Of zijn minst ontoegankelijke. Want makkelijk wordt het nooit met Tibet's apocalyptische folk. Aleph is een conceptplaat over een Adamachtige figuur en laat al de bekende Tibet thema's: occultisme, esoterisme, moord doodslag en natuurlijk de Apocalyps langskomen. Een plaat die zich laag voor laag ontvouwt en zoals al gezegd, net iets beter klinkt en net iets toegankelijker is dan zijn laatste platen. Je moet van de stem van Tibet houden, niet wars zijn van zweverigheid hier en daar, al wordt het hier stevig aan de grond gehouden door wat gitaarmuren, maar het geeft een puik inzichtje in Tibets wereld. En een opstapje voor een wereldreis door het universum Current93…
File Under: Met de goedkeuring van Belcampo…
File Audio: [Current-Space]
Current 93 - Halo
Op straat loopt een man met een bord in zijn hand. 'Het Einde is Nabij' staat erop. In inmiddels bijna vervaagde, nauwelijks leesbare letters. Zo lang is het einde dus al nabij. Hij klampt onschuldige voorbijgangers aan, vertelt hen over 'hoe het zal gebeuren' en vraagt 'hoe we zo blind kunnen zijn'. Geen vrolijke jongen dus. Maar dat is het beeld wat ik van David Tibet, de man achter Current 93, krijg bij het beluisteren van deze live-plaat. Een verslaglegging van wat een unieke avond moet zijn geweest. Toch vraag ik me af welke doemdenkers er nu werkelijk van hebben genoten. Het ene na het andere nummer loopt over van de (te) dik aangezette theatrale ellende. Dood, verderf, rottende lijken en onbeantwoorde levensvragen. Niet echt het gezellige avondje uit voor de hele familie. Mocht u echter behoren tot de groep zonderlinge figuren die hun toekomstbeeld het liefst zo zwart als een sterrenloze nachtelijke hemel zien, dan is dit waarschijnlijk helemaal uw ding. De muziek kraakt, piept en reutelt als een pauselijke zegen en David doet zijn uiterste best om u nog verder in de stront te trekken. Aangezien ik op dit moment in mijn privé-leven het gevoel heb er al zo'n beetje tot de nek toe in te zitten, laat ik dit schijfje liever aan me voorbij gaan. Anders ga ik straks nog kopje onder. De man met het bord zal er volgende week ook nog wel lopen. Eigenlijk draagt hij twee borden. Die ene in zijn hand, en een andere voor zijn kop.
File Under: Muziek terwijl u sterft