Een vreemde titel maar weer van Owen Pallett, de zanger-violist van wat inmiddels het soloproject Final Fantasy is. Waar we op het vorige album al mochten genieten van songtitels als "Learn To Keep Your Mouth Shut, Owen Pallett" en "Thats When The Audience Died", krijgen we dit keer een manifest voor de kiezen: na het horen van het tweede album mocht niemand meer gedachtes hebben om zelfmoord te plegen, en verder moest door het verschijnen van het album bewerkstelligd worden dat de verschillende toverscholen van Dungeons & Dragons enigszins aan de tijd werden aangepast ...huh? Voorwaar geen eenvoudige taak. Tsja, waarom zou je het jezelf ook makkelijk maken... Is het ook gelukt allemaal? Owen vindt zelf van wel, naar het schijnt. De meester-arrangeur heeft zeker weer een aantal goede grepen gevonden om de argeloze luisteraar te boeien. De tracks zijn veel spannender te noemen dan die van Has A Good Home. We horen deze keer griezelige echo/reverb zang, koortjes en cello-uithalen, maar nog steeds die grappig vreemde teksten en die mooie harmonie met het vioolspel. "Song Song Song" doet met die drukke percussie en het volle geluid een vrolijke duit in het zakje. Of Dungeons and Dragons hier nu beter van is geworden betwijfel ik, maar Final Fantasy wel!

# 

|

| Bor | Haldern 2009 | 24 mei 2006 | reacties (0)

Dit gaat niet over Final Fantasy - The Game, of The Movie - dit gaat over The Band... Hoewel de naam wel een eerbetoon schijnt te zijn aan het oorspronkelijke spel, heeft het er verder niets mee van doen. De zanger van het duo Final Fantasy is gezegend met een van de betere stemmen. Je zou kunnen denken aan iemand als Jens Lekman, of eigenlijk zelfs aan een nazaat van Cliff Richard, maar daar doen we Owen Pallett tekort mee... Waar namelijk Cliff veel aan truttigheid meebrengt, weet Final Fantasy je in te pakken met fijn afgesteld strijkwerk, terwijl pizzicato-gepluk en een freaky geluidje vaak dient als ritmische begeleiding. Het andere deel van het duo wordt gevormd door Leon Taheny, die normaal voor het Canadese label Blocks Recording Club veel mix- en opnamewerk doet. Dit album klinkt als een kerkdienst, maar dan wel een opwekkende en beslist geen slaapverwekkende. Owen Pallett (een acroniem voor Open Wallett?) is de voorganger en hij weet je bij de preek te houden. De muzikale begeleiding houdt je nog eens extra bij de les. Na de dienst mogen we weer gelouterd de straat op, halleluja! Een fijn, folky en ingetogen album voor een lome zondagmiddag.

# 

|

| Bor | 23 augustus 2005 | reacties (4)