Woorden en beelden op File Under over: Flip Kowlier
Flip Kowlier
Flip Kowlier spreekt netjes Vlaams
Flip Kowlier is een veelzijdig man. Zo'n man met meer lopende projecten dan een gemiddelde ontwikkelingsorganisatie. Onlangs bracht hij zijn derde soloplaat uit, De man van 31. Een sober album, hangend naar oude Beatles en Neil Young-geluiden, zowel qua instrumentarium als songstructuur. Op een avond als deze heb ik weinig trek om diep in te gaan op de inhoud van de plaat. Ik heb daar al over kunnen lezen in de meegestuurde biografie en er zullen vast meer mensen zijn die hem daar over aan de tand zullen voelen.
Bovendien is het moeilijk in te schatten of Flip Kowlier trek heeft in een diepgravend interview. Bij binnenkomst zit de band rustig een beetje muziek te luisteren. Op weg naar de (nu nog lege) foyer van de schouwburg waar Crossing Border tegenwoordig huist trekt Flip een biertje uit de koelkast met een dubieus merk. 'Is dit goed Nederlands bier?' 'Ik ben bang van niet. Ken je die avondwinkels die goedkope drankjes verkopen?' Hij lacht. 'Een man van weinig woorden', denk ik. Maar dat valt gelukkig wel mee.
Lees verder..
Flip Kowlier
Flip Kowlier - De Man van 31
Ik vermoed dat het oorspronkelijk de bedoeling van Flip Kowlier was zijn nieuwe cd De Man van 30 te noemen. Maar Flip is een druk bezet man en was niet in staat om nog voor zijn 31e deze cd in de schappen te krijgen. Komt goed uit, want een titel met een knipoog zoals De Man van 31 past hem beter. Sinds In De Fik (2004) zat Kowlier allesbehalve stil. Hij trouwde, schreef twee boeken, nam een plaat op met 't Hof van Commerce en singles met Michael Franti en Gabriel Rios ("What's this?") en de Ex-Drummer live band ("De Grotste Lul Van't Stad"). Die twee singles waren in België aardige hits, maar deden net als zijn albums in Nederland te weinig. Deze Izegemse ereburger verdient een veel beter lot. Want alhoewel hij geen grootse zanger is, is hij wel een zeer innemende. Dat komt niet alleen door zijn prachtige en vrijwel onverstaanbare taaltje. Nee, zijn liedjes zelf zijn van uitstekende kwaliteit. Een in de basis doodsimpel liedje zoals het mijmerende titelnummer ontroert in al zijn eenvoud. Maar Flip kan veel meer en geeft bijvoorbeeld met Gabriel Rios op gitaar een Caribisch tintje aan "El Mundo Kapotio", een instant meezinger. Ik hoop dat De Man van 31 hem in Nederland meer waardering brengt, maar vrees dat daarvoor eerst het Vlaamse Gewest geannexeerd zal moeten worden.
File Under: Izegemse held
File Video: [Donderdagnacht]
Flip Kowlier - In de Fik
Eigenlijk, eigenlijk zou ik dit stukje over Flip Kowlier in het Twents moeten doen. Helaas is mijn Twents er te gebrekkig voor. Helaas, omdat ik vind dat je streektalen moet koesteren. Het is wat minder geworden, maar er waren tijden dat er vaak gegrapt werd over mijn Twentse accent. Artiesten die zingen in dialect of met zwaar accent hebben - misschien wel juist daarom - al snel mijn sympathie. Maar ook ik kan een licht gniffelen niet onderdrukken elke keer als ik Flip Kowlier hoor zingen. Eigenlijk best wel een beetje ongepast gezien de openhartigheid waarmee hij verhaalt over de gebeurtenissen in zijn(?) leven. West-Vlaamse droefheid overheerst. Maar dat taaltje van hem is nou éénmaal zo koddig dat het me acuut doet gniffelen en een glimlach op mijn gezicht tovert, zodra hij inzet met 'Kom moa bin en zet u nere vint' in "Vannacht" op zijn tweede Cd In de Fik. Deze Cd is een logisch vervolg op het verrassende en succesvolle Ocharme Ik. Elf innemende liedjes van een wereldburger uit Izegem die een mengelmoes zijn van pop, rock en roots, maar wel gevarieerder dan het debuut. In het anti-oorlogslied "Bom Bin" zit zelfs een reggae-riff als ware Izegem de buurgemeente van Kingston. Alle elf ook liedjes om, al lezende in het handgeschreven boekje te koesteren, net als we met Flip zelf moeten doen! 'kben zuo blie dak u i ljirren ken' zingt Flip, nou dat is geheel wederzijds kan ik oe wa vertell'n!
File Under: Oude ziel in een hip(hop)-lijf