Woorden en beelden op File Under over: Gravenhurst
Gravenhurst
Gravenhurst - Circadian
Eigenlijk kun je Nick Talbot best wel goed vergelijken met Steven Wilson van Porcupine Tree. Beetje zonderling, multi-instrumentalist en vooral iemand die zich van niemand wat lijkt aan te trekken en rustig zijn eigen - sfeervolle - ding doet. Talbot springt met zijn Gravenhurst minder uit de ban dan Wilson en is wat minder productief, maar zijn liedjes hebben zo'n zelfde prettige gelaagdheid en oog voor detail als die van Wilson. Verbazingwekkend genoeg speelt het Gravenhurst ensemble op de najaarseditie van London Calling in Paradiso. Je zou ze eerder verwachten in pak'em beet Vera of Ekko. Maar wie weet is London Calling wel precies de goede springplank voor Talbot en band. "Circadian" met zijn mysterieuze clip laat in ieder geval heel goed horen waar de band voor staat.
Gravenhurst
Gravenhurst
Gravenhurst - The Western Lands
Ik moet heel diep graven. Heb ik die band nu ooit gezien? En zo ja, wat vond ik er toen ook alweer van? Heb ik misschien een eerder album besproken? En zo ja, wat vond ik daar dan van? Heb ik misschien ooit naar het eerste album geluisterd bij de platenboer? Ik ben het even helemaal kwijt en stap dus blanco in de beluistering en beoordeling van The Western Lands, nou ja, iTunes stopt het album voor mij alvast in het hokje 'rock'. Nick Talbot, zanger en frontman van de band, rockt er echter nergens echt op los. De dromerige stem van Talbot is gemaakt voor zweverige folknoise en niet voor stevige rock. Gelukkig maar, want de paar uitbarstingen op dit album (het einde van "She dances", "Hollow man" en titelsong "The western lands") zijn niet de sterkste momenten van het album. Nee, Gravenhurst is juist op z'n best in filmische, dromerige, bijna psychedelische folknoise liedjes en dan op z'n shoegaze. Opener "Saints" is daar een voorproefje van, "Song among the pine" en "Farewell, farewell" zijn hoogtepunten. The Western Lands is al met al een heel aardig album, maar ik heb wel het idee dat Talbot net zo zoekende is als ik nu ik nog steeds niet weet waar ik de band nu van ken. Net niet consistent genoeg, maar op sommige momenten zo mooi dat Gravenhursts beste plaat nog moet komen. Als Talbot nu nog even verder zoekt hoe hij zijn talent het beste op een volgende plaat krijgt, dan zorg ik ervoor dat ik de band onthoud en volgende keer weet of Talbot zijn verwachtingen waarmaakt.
File Under: The Western Lands is een boek van Burroughs en een plaat van Gravenhurst, maar zoveel hebben die twee niet met elkaar te maken, ook al schijnt Burroughs frontman Talbot geïnspireerd te hebben.
File Audio: [Gravenhurst @ MySpace]
File Video: [Trust][Trust (akoestisch)][Hollow man]