Er is er een jarig, hoera hoera, en het is de Groove Armada! En u bent allemaal uitgenodigd om het, oké, onderhand bijna elfjarig bestaan op Pinkpop 2008 te komen vieren. Dat de weekendkaarten deze week al uitverkocht geraakt zijn is echt niet alleen aan de Foo Fighters en Metallica te danken: als de show van Andy Cato en Tom Findlay daar ook maar enigszins vergelijkbaar wordt met die op hun zomertoer van 2007, kunt u op een kneiter van een verjaardagsfeest rekenen. Op Lowlands was het namelijk zo dat ondanks dat het publiek de Bravo-tent uitbarstte, iedereen nog stond te dansen, zelfs tientallen meters buiten de tent. Niet alleen hebben de oude hits als "I see you baby", "Superstylin'" en "My Friend" ('Whenever I'm down, I call on you') nog geen sprankel van hun glans verloren, ook op het album Soundboy Rock uit 2007 staan een handvol echte krakers (Get Down"). Hoog tijd dus voor een (geüpdatete) Greatest Hits, waarop overigens ook een relaxnummer als "Little By Little" en het in deze hitcontext wat lang aandoende (wél een livestamper) Vertigo-openingsnummer "Chicago" zijn opgenomen.

Er is namelijk ook een andere Groove Armada. Toen de band in 1997 doorbrak met "At the river", stond dat prachtig bizarre chillnummer - ik weet nóg wanneer ik het voor het eerst hoorde, op een zaterdagmiddag bij MTV - helemaal niet op hun debuutplaat Northern Star. Dat debuutalbum van Groove Armada is een verhaal apart. Er is geen zang of rap op te horen, enkel wat samples, en alleen al daarom is het nooit in de hitparade beland. Er bestaat zelfs geen enkele video van op YouTube. Wel is het een knappe, rare mengvorm van jazzy chill-out tunes met een beat (het was de tijd van St Germain, he) en snellere maar al even lang uitgesponnen nummers. "Pressure Breakdown" is feitelijk zes minuten lang gebaseerd op één lekker basloopje, en "Pillar 13" (zelfde opbouw) doet denken aan "At the river", maar dan zonder de befaamde blaaspartij. Sommige lezers zullen zeggen dat Northern Star daarmee behoort tot het 'levensverzekering, kattebrokken'-genre, maar ik snap wel waarom het nu (alweer) als reïssue uit is, met een wederom aangepaste tracklist (zonder "At the River") en een iets hardere mastering. Aan nummers als "Capt. Sensual" is de latere hitpotentie best af te lezen. Zet deze plaat inderdaad niet aan één stuk op tenzij je in slaap wilt vallen, maar in je iPod-playlist op shuffle wil Northern Star nog best positief verrassen.

Er is ter gelegenheid van het tienjarig bestaan trouwens ook nog een dubbelverzamelaar met remixen. Die heet GA10: A 10 Year Story.

# 

|

| Lowlands 2010 | Stonehead | 22 februari 2008 | reacties (1)

Geen idee wat Jimi Hendrix er van zou vinden, dat Groove Armada in openingstrack van hun nieuwe CD Lovebox een tribute brengt aan 'Purple Haze' en daarvoor gebruik maakt van een sample van een nummer van Status Quo, maar bij mij gaat deze mix van de gitaren (April) Spring, Summer and Wednesdays en de beats van GA er in als gesneden koek! Ik heb me nooit zo verdiept in Status Quo, dat krijg je als je met You're In The Army Now opgroeit, maar misschien is dat jaren 70 spul van the Quo toch wel de moeite waard om me eens in te verdiepen. Ik ben/was eigenlijk al vergeten wat ik van de vorige GA vond en dat is meestal geen goed teken ;-), maar deze zompige openingstrack maakt in ieder geval WEL gelijk indruk, want het hoofdje knikt gewillig mee en het volume gaat omhoog. En het mooie is dat ze de die knik nog vast weten te houden ook in het volgende nummer 'Groove is on' waarop Neneh Cherry een deel van de vocalen voor haar rekening neemt. Met inderdaad een lekker groove! Geen samples, maar gewoon 'echte' instrumenten en dat hoor je er duidelijk aan af. Het is niet allemaal uptempo overigens op deze plaat, het relaxte 'Remember' heeft vocalen van een zangeres die wel wat weg heeft van Maire Brennan van Clannad en Neneh Cherry komt in rock(?!)-ballad 'Think Twice' ook nog een keer langs. Bij deze laatste lijkt het er overigens wel verdacht veel lijkt op dat er een beetje leentjebuur bij Live (Overcome) en Pink Floyd (vrij naar de Dark Side of the Moon) wordt gespeeld. Wie in de springerige ska-afsluiter 'But I Feel Good' nog stil kan blijven zitten is niet goed bij zijn hoofd. Shit de 62 minuten zijn al weer voorbij! Met deze diverse plaat plaatst Groove Armada zich wat mij betreft op dezelfde hoogte met de dit jaar verschenen cds van Underwold, Chemical Brothers en Tino Maas. En dat zijn toch niet echt misselijke platen.

# 

|

| Lowlands 2007 | Storm | 22 november 2002 | reacties (0)