Woorden en beelden op File Under over: Hadouken!
Hadouken! - Every Weekend
Hoe je 59 miljoen views krijgt voor je leadsingle? Door er een clip bij te maken die een verzameling is van de beste YouTube-stunts. Kan linea recta op Dumpert en hij is al op diverse sportzenders langsgekomen. Waarom de originelere animeclip bij bonustrack Mecha Love dan opeens niet meer in Nederland af te spelen is? Geen idee. Ach ja. Ik hoop van harte dat het de Britse band Hadouken! (met uitroepteken) nieuwe fans oplevert. Hun derde plaat Every Weekend is namelijk veel beter dan de tweede. Ik hoor een duidelijk strakker geworden, Pendulum-achtig geluid. "The Vortex" is, zoals de halve plaat, geproduceerd door Loadstar, verder staat er werk van Noisia en Aeph op. Je moet tegen de raps kunnen - de teksten stoten dit keer niet tegen de borst zoals op For the Masses, maar ze hadden bijvoorbeeld ook grappig kunnen zijn (zoals Kraantje Pappie vrij aardig probeert), en hier blijft niet eens een regel hangen. Bonustrack "Oxygen" kwam al in 2011 uit en bleek een degelijke floorfiller. En in deze track-by-track-video stelt zanger James Smith zelf met een wat verveeld gezicht de 12 nummers aan je voor. Goed. Dat zijn dus de feiten. Waarom wordt deze plaat dan na drie keer draaien zo saai? Ik begin me voor te stellen hoe de Hadouken-producers in staat zijn om zelfs een vette subbass onder een Journaalpresentator te zetten. Kan het onderhand eens afgelopen zijn met die Pendulum-klonen die telkens hetzelfde doen? Met de frisse muziekstroming 'grindie' die deze band ooit begon heeft Every Weekend echt niets meer te maken. Er spreekt zelfs een zekere gemakzucht uit de plaat, ondanks het geëvolueerde geluid. Het is allemaal eerder gedaan. Het enthousiasme ontbreekt, ook bij de band zelf. Ik dacht bij mezelf: misschien recenseer ik teveel muziek, of misschien is drum'n'bass ook wel uitontwikkeld. Maar als ik luister naar toch ook behoorlijk generiek werk van Feint of The Bloody Beetroots word ik daar wel weer blij van. Om te zwijgen van de vele instrumentale producers die wél tijdloos blijven. Jongens, omdat jullie eerste plaat zo vet was krijgen jullie nog één recensie van me, maar meer kan ik er echt niet van maken.
File Under: Oxygen was vet. In 2011.
File Audio: [Minimix]
File Video: [Oxygen]
Hadouken! - For The Masses
Vooral in Groot-Brittannië was de hysterische new rave van het jonge Engelse kwintet Hadouken! een hit in 2008. Ook op Lowlands mocht de groep knallen, maar het publiek kende de groep nog niet en bleef wat gereserveerd staren naar het kleine Charlie-podium. Sowieso had de groep beter gepast in de wat exclusievere X-Ray-loods, die zich beter leent voor dit soort electrohypes. Inmiddels is hun tweede album uit. Nog meer dan Music For An Accelerated Culture is For The Masses een bonkende kermisplaat vol sirenes geworden, in de stijl van The Prodigy en de nieuwe Pendulum. Dat is mede te danken aan het Groningse Noisia, dat liet zich lenen voor de messcherpe productie. Helaas. Want Hadouken! verliest zich in de hypermoderne speeltuin die Noisia's studio is en vergeet echt te rellen. Dit album had beter For The Basses kunnen heten. De ge�pdatete bijna gitaarloze sound klinkt vet, maar de agressie van nu n�g nihilistischere rapteksten als 'I'm gonna fuck your face off' en 'I don't care where we are, I don't care where we go' werkt er niet op. Het heeft vooral iets kinderachtigs. Nog erger is dat het dit keer aan goede liedjes ontbreekt. Op nummers als "M.A.D." en "Evil" is het fijn feesten, maar zijn het ook floorfillers? En net als ik denk dat "House is falling down" iets wordt, komt dat omdat ik na de tekst 'Do you know you are breaking on me' verwacht dat het refrein van Capella's "Move On Baby" invalt. Ouch. Net als bij Pendulum kan het gaan stormlopen rondom deze plaat, maar wie wat meer drum'n'bass gehoord heeft weet ook beter. De bijgevoegde remixen van Spor (dnb) en JFB (dubstep) zijn daarvan zelfs al een voorbeeld. Maar dat zal de notoire kermisganger toch worst wezen.
File Under: Prima concept faalt door simplisme
File Audio: [MySpace]
File Video: [Turn the lights out][Rebirth][Belachelijk schattige kleuterclip bij Bombshock]
Hadouken! - Music For An Accelerated Culture
Zwijg me over Tina Turner haar onderkant: je moet de muziek van het Engelse Hadouken! niet willen beoordelen op schoonheid. Om even heel lomp door de bocht te gaan, dit is een aanstootgevend hippe ADHD-newrave/grindieplaat waar je als dertigplusser waarschijnlijk ter plekke neurotisch van wordt (weet u nog?). Ik (28) vind het zelf overigens een enorm coole groep met hun geweldige kruising van stijlen (die gamebliepjes!), maar echt uitleggen kan ik het niet. Wat deze debuutplaat echter w�l is, is een mijlpaal; de huidige tijdsgeest onder jongeren is er perfect in gevangen. Het gekke is, zoveel anders dan in de jaren negentig is die niet eens. De verwijzing naar Douglas Couplands boek Tales for An Accelerated Culture uit 1991 is daarom fraai. De Klaxons konden Nederland vorig jaar nog maar deels bekoren, Enter Shikari al heel wat meer, maar ik voorspel dat een vergelijkbare rage rond het vijftal Hadouken! totaal losbarst rond de komende Lowlands. "Het baart me best zorgen dat een zeer groot deel van de jeugd zich in de H! lyrics kan herkennen..." schreef fan ArmyOfMe in april al op haar weblog. Waar gaan die dan over? Over de 'wasted youth', over hun bijbehorende kledingcrisis, comazuipen, het rippen van muziek, schulden... Het is allemaal niet veel positiefs, maar gek genoeg past het uitstekend bij de muziek, waarvan de band zelf zegt dat het een combinatie van grime en indierock is. Eigenlijk is me dat ook een fraai geproduceerd rommeltje, welbeschouwd. Zang en rap door elkaar, prima zware beats maar wel met jaren-negentig-keyboards. Het is dat Music For An Accelerated Culture al ruim anderhalf jaar zorgvuldig in voorbereiding was, anders zou ik roepen 'man, hoe verzin je het!'. Veel nummers lekten al maanden terug, en de zogenaamde "USB-mixtape" Not Here To Please You van eind vorig jaar heeft ongetwijfeld in belangrijke mate aan de huidige hype (dat concert in Ekko laatst!) bijgedragen. Wat mij betreft moet Hadouken! absoluut gehoord worden. Maar de radiozenders gaan zich een ongeluk schrikken, zoveel is zeker...
File Under: De band van 2008.
File Audio: [ MySpace]
File Video: [YouTube]







