Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account

Zoeken


Web www.fileunder.nl

Woorden en beelden op File Under over: Hot Chip

Hot Chip

(Hot Chip, 17 augustus, Lowlands, Bravo, Biddinghuizen. Foto: Charlona)

hotchip_charlona1_sml.jpg



Hot Chip

(Interview: Jasper)

Sinds de grote doorbraak bij EMI is de succesformule van Hot Chip algemeen bekend: aanstekelijke elektropop gekenmerkt door vaak kinetische baslijnen, inventief geknutselde beats en Alexis Taylors ijle, licht geveinsde zangstem. Hoewel de band uit Leeds een nieuw onderkomen heeft bij platenmaatschappij Domino, klinkt In Our Heads weer heerlijk vanouds als Hot Chip. 'Wij waren toe aan deze verandering', legt producer Joe Goddard uit. 'Het pakt voor ons beter uit. Bij onze laatste plaat One Life Stand hadden we het gevoel dat EMI's prioriteiten elders lagen dan bij ons. Zij zijn beter in het promoten van artiesten als David Guetta, grote commerciële dingen. Dat is bij ons niet zo makkelijk. De jongens bij Domino waren al langere tijd goede vrienden van ons.'

Hot Chip

Goddard is met een goed gevoel van platenmaatschappij gewisseld. 'EMI was over het algemeen erg blij met de muziek die wij leverden. Maar omdat het zo'n grote platenmaatschappij is, zetten wij onszelf misschien onbewust wat meer onder druk. Zo van, 'je moet poppier klinken.'' Bij een kleiner label wordt de creatieve vrijheid meer behartigd. Zo stond Taylors flamboyante improvgroep About Group al getekend bij Domino. De overstap lag dus voor de hand.'

Lees verder..


Hot Chip - One Life Stand

(EMI)

Hot Chip - One Life StandEigenlijk zegt het feit dat er inmiddels zelfgemaakte 'best of'-torrents van Hot Chip de ronde doen, genoeg. One Life Stand is het vierde album van de vijf heren uit Leeds en Londen, en daarvoor geldt precies als voor de vorige plaat Made In The Dark: een handvol nummers is super (de lief-fanatieke leadsingle "Take It In", het zowaar geslaagde autotune-nummer "I Feel Better", "We Have Love") maar de rest blijft niet hangen. Het verschil is dat Hot Chip zichzelf op de vorige plaat net had heruitgevonden als veelzijdige popband en de dance wat naar de achtergrond werd verdrongen. Ook op One Life Stand zul je geen tweede "Over and Over" aantreffen. De bedoeling was zelfs om Alexis Taylor's Air-kant wat meer te tonen ("Alley Cats", "Keep Quiet"). Toch zijn het juist de poppy liedjes die toegankelijker dan ooit zijn geworden en ongewild de hoogtepunten van de plaat vormen, terwijl het softe gedeelte een zeperd als "Slush" oplevert. Taylor had zich een hoop negatieve indrukken bespaard als hij dat ene nummer van de plaat had gelaten. De groep trapt verder in dezelfde vertrouwde val als op de vorige drie studioplaten. Gelukkig weten we al jaren dat de optredens van Hot Chip w�l consistent en lekker dansbaar zijn. En zo belanden de beste tracks van One Life Stand dus weer net zoals altijd in ons favorieten-verzamelmapje.

File: Hot Chip - One Life Stand
File Under: Te hard gekoeld
File Audio: [Chip-Space]
File Video: [Hier nog niets, dan maar een onofficieel bootlegje ]


Hot Chip

(Hot Chip, 18 juli, FIB, Benic�ssim. Foto: Cosmo)

Hot Chip

(Hot Chip, 13 maart, Paradiso, Amsterdam. Foto: Paul)

Hot Chip



Hot Chip - Made in the Dark

(EMI)

Hot Chip - Made in the DarkM'n hele kamer heb ik afgezocht, m'n harddisk en m'n netwerkschijven. Ergens moet ik namelijk de setlist van de electronerdneopopband Hot Chip op Lowlands 2006 hebben, want die heb ik destijds meegesnaaid. En ik zou toch zweren dat de vijf heren destijds al "Hold On" gespeeld hebben, dat nu op het tweede album is beland. Destijds stormde ik direct na het erg fijne concert daar de Boudisque in om het debuut The Warning aan te schaffen. Een beetje een vreemde plaat was dat wel; zo heftig en dansbaar als Hot Chip live was, zo braaf, steriel en geprogrammeerd klonk een deel van The Warning. Te lieve samenzang, net geen gave baslijn, het mist telkens net iets. Ik ben daarom blij dat het het tweede album Made In The Dark wat ruiger en veelzijdiger is. "Out At The Pictures", "Ready for the floor", "Touch Too Much" en het genoemde "Hold On" vind ik daarop de uitblinkers; die leggen wél iets van het springerige livegevoel vast, laten je bijna meezingen en geven je zin om houterige robotdansjes in je kamer te gaan draaien. Op andere momenten gaan de kaarsjes aan en ben ik niet helemaal gelukkig met het eindresultaat: het titelnummer en de twee slotnummers zijn nóg radicaler gestripte ballads en zouden niet misstaan op een (matige) singer/songwriterplaat, "Wrestlers" klinkt als een Phoenix-b-kantje en "Don't Dance" komt stomweg te laat los om er echt iets mee te kunnen. Maar daar moet ik wel bij zeggen dat het allemaal moedige pogingen zijn om iets onderscheidends te doen, die best uit te bouwen zouden zijn tot iets wat wél geslaagd is. En laat ik niet mokken, want de rest van de plaat is wel degelijk erg leuk. Rare groep, dat Hot Chip. Bakken potentieel maar net niet mainstream genoeg om echt door te breken, zou je zeggen. Maar aangezien ze momenteel de meestgezochte groep zijn op The Hype Machine, zou ik daar nog wel eens ongelijk in kunnen krijgen. En anders moeten we maar duimen dat de Boudisque er dit jaar op Lowlands nog is...

File: Hot Chip - Made in the Dark
File Under: Alle chips worden multicore tegenwoordig.
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Allerlei video's]


Hot Chip - The Warning

(EMI)

hot_chip-the_warning.jpgToen ik voor het eerst de naam Hot Chip op het internet zag langskomen, dacht ik te maken te hebben met een boyband. Take That, Backstreet Boys en Hot Chip; echt, die naam past precies in het rijtje. Toch eens even kijken of ze niet zijn samengebracht door een producer. Maar nee, dat is niet het geval. Het zou ook vreemd zijn geweest, want de websites waar ik de naam Hot Chip tegenkwam, schrijven niet zo snel over bands zoals Take That en The Backstreet Boys. De groep bestaat trouwens wel uit vier mannen/jongens: Felix Martin, Owen Clarke, Alexis Taylor en Joe Goddard. The Warning is hun tweede cd en hun eerste op een groot label. In eerste instantie hield de naam Hot Chip me dus tegen om naar ze te luisteren. Maar toen ik uiteindelijk naar ze luisterde was ik verkocht. Ze komen voor de dag met eigenzinnige popliedjes gevuld met drumcomputers, samples, synthesizers, belletjes, een loslopend gitaartje en een paar ijle mannenstemmen. De liedjes zijn voorzichtig dansbaar. Soms beweeg je mee met je hele lijf. En dan weer voorzichtig alleen met je voeten. Er is trouwens nog een goede reden om een cd van Hot Chip aan te schaffen en dat is het mooie artwork. Ook de andere releases van de Hot Chip vallen op door hun artwork. Ik heb jullie toch niet op het verkeerde been gezet?

File: Hot Chip - The Warning
File Under Boyband, maar toch geen boyband
File Audio: Waarschuwing
File Video: Over and Over Boy from School