Ik heb weinig meegekregen van de songfestivalrariteiten van afgelopen week. Het is al jarenlang een aanfluiting en niet alleen muzikaal gezien. Ik vind het op zich niet stom dat Nederland hier elk jaar weer aan deelneemt, maar stuur dan tenminste iets dat echt afwijkt. Hij zal het zelf niet willen, maar van mij mag Nederland bijvoorbeeld zo Thijs Kuijken uitzenden. Vorig jaar debuteerde hij als I Am Oak met het prachtige On Claws en nu keert hij sneller dan ik verwacht had terug met Oasem. En daarop staan wat mij betreft zo 4, 5 liedjes waarmee Kuijken een heel mal uitgedoste zaal vol Eurovisie songfestivalliefhebbers onherroepelijk het zwijgen mee op kan leggen. Zijn liedjes zijn voor het gros al korter dan drie minuten, dus daarin zal het probleem niet liggen. Dat zal eerder zitten in het tonen van lef van Nederland om eens gewaagd te selecteren. Met een rijker geluid dan op zijn debuut klinkt I Am Oak op Oasem warmer en gemoedelijker, zonder daarbij de bijna sacrale sfeer geweld aan te doen. Hij speelt ontspannen wat met elektronische percussie en toetsen. Soms doet hij dat wat nadrukkelijker. Zoals in het prachtige "Giant", waarin de achter elkaar aan golvende zanglijnen me bijna in slaap wiegen, maar de rijkheid aan details me in sluimerstand toch wakker houden. Af en toe (bijvoorbeeld "I") vind ik dat er net iets teveel strijkers de songs in gefietst worden, maar dat is misschien een kwestie van smaak. Ik hoor liever een song als "Horizon", dat me ook uitermate geschikt lijkt om te draaien terwijl je overzee je gedachten de vrije loop laat. Sowieso is de manier waarop Kuijken zijn stem in meerdere lagen inzet subliem en bijna bedwelmend. Al zal het net zo gemakkelijk zijn iemand te vinden die totaal niet tegen zijn soms bijna naar falset neigende stem kan die ook prettig lijzig uit de hoek kan komen. Het zal mij allemaal worst wezen. Als ik Oasem draai, valt alle last even van me af. En dat kan ik op het moment wel even goed gebruiken.

# 

|

| Eurosonic / Noorderslag 2012 | Indiestad 2011 | Storm | 16 mei 2011 | reacties (11)

Nick Drake, maar dan met koortjes, zo had ik I Am Oak in eerste instantie kunnen beschrijven. Toch dekt dit de lading niet helemaal. Thijs Kuijken, alias I Am Oak, heeft namelijk een eigen geluid. Hij schreef de liedjes over met name natuurelementen zelf, nam ze op en mixte ze. Aangezien koortjes met een zanger niet als echte koortjes klinken, werden vooral daar de nodige gasten ingezet. In een liedje als "Trumpets" moet er naast een koortje uiteraard wel een trompet klinken. Die werd dan ook ingehuurd, en zo zijn er nog een paar voorbeelden. Maar het is vooral de gitaar en de prachtige droevige stem van Kuijken wat de klok slaat. Onlangs zag ik I Am Oak voor een tweede keer optreden waarbij hij met zijn begeleidingsband (inclusief koortjes!) de sfeer van On Claws prima weet neer te zetten. Een vrolijke boel is het bij I Am Oak nooit, Kuijken heeft een groot zwak voor melancholie. Bij de optredens die ik zag was het publiek als aan de grond vastgenageld. Het was muisstil. En die sfeer creëren lukt bij mij thuis met On Claws ook. Het album gaat gewoon door waar hij met Ols Songd uit 2008 is gebleven. Veertien liedjes of beter gezegd briljante schetsen staan er op On Claws met een totaallengte van een kleine 33 minuten. On Claws is wat mij betreft een van de mooiste droefsnoetalbums van dit jaar en dit talent komt nog uit ons land ook.

# 

|

| Crossing Border 2010 | Eurosonic / Noorderslag 2011 | Ewie | Incubate 2010 | Indiestad 2011 | Into The Great Wide Open 2010 | 02 augustus 2010 | reacties (1)