Woorden en beelden op File Under over: Jason Collett
Jason Collett - Where Things Go Wrong
Je hebt macabere clips en je hebt macabere clips. En deze voor "Where Things Go Wrong" van Jason Collett is er eentje. Brrr...
Jason Collett - Rat A Tat Tat
Goed, een mens moet wat met een hoes, maar om er nou een lelijke leeuw met een harlekijn op te zetten. Nee, dat zal niet bijdragen aan het verkoopsucces van Jason Colletts Rat A Tat Tat. Dit is meteen al een gemiste kans, omdat opvallen in het bos gezien het mega-aanbod aan singer-songwriters erg moeilijk is. Ik vraag me trouwens af hoeveel singer-songwriters er sowieso langere tijd boven het maaiveld uit blijven steken. Weinig, volgens mij. Ik durf zelfs wel te stellen dat iemand als Bob Dylan, als hij nu op het podium zou klimmen, niet meer zo groot zal worden als hij nu is. Op Dylan kom ik, omdat Collett mij aan hem doet denken. Ik moet echter ook aan iconen als Leonard Cohen, Van Morrison en John Lennon denken. Niet de geringste namen. Collett, gewezen lid van Broken Social Scene, weet de geschiedenis van singer-songwriters te combineren met de indiewereld van bands als Pavement: het resultaat mag er zijn. Het schreeuwt echter niet om aandacht en ik vrees dat dit prachtige album niet zal bijdragen aan mans roem. Of hij daarmee zit, waag ik te betwijfelen. Zijn concertagenda is momenteel ruim gevuld met optredens in zijn thuisland Canada en waar wij het met Rat A Tat Tat moeten doen, is er aan de andere kant van een plas alweer tweede 2010-release van zijn hand.
File Under: Gevalletje: te laat geboren
File Audio: [MySpace]
File Video: [Love Is A Dirty Word]
Jason Collett - Idols of Exile
Jason Collett mag misschien een onbekende zijn, zijn platenlabel Arts & Crafts is dat al even niet meer. Broken Social Scene is het oudste kind, The Most Serene Republic volgt. Van de laatste is de plaat sinds kort in Nederland verkrijgbaar en nu volgt ook het in Canada al veel eerder uitgebrachte album van Jason Collett. Ook hij bevindt zich in incestueuze Arts & Craftskringen, door zijn medewerking aan Broken Social Scene en door medewerking van anderen uit de stal aan zijn plaat. Maar, en daar wil ik eigenlijk naartoe, dat maakt allemaal niet zo veel uit. Singer songwriters doen het voor mij als ze niet alleen met hun gitaar plaatsnemen op een kruk en niet alleen maar zielige liedjes zingen. Ze mogen droevig zijn, maar ze moeten soms ook even met de kin in de lucht doen alsof de zon schijnt en alsof alles goed komt. Ik hou het meest van de bitterzoete, (schijnbaar) optimistische melancholie. Violen waar nodig, maar indiegitaren als het kan. Er komen verschillende instrumenten, tempi, stemmingen, ritmes en gevoelens aan te pas. Pas als ik die dingen hoor op een plaat, dan verschijnt ook mijn glimlach of traan. U raadt het al: Jason Collett doet het. De eerste twee up tempo nummers "Fire" en "Hangover Days" (respectievelijk duetten met Amy Millan en Emily Haines) brengen het optimisme, er volgt droevenis, het midden van de plaat vol indie en ook zijn er fragiele bijna-ballads. Invloeden komen overal vandaan - country en folk niet in de laatste plaats -, maar het resultaat blijft indiepop. Ja, een singer songwriter moet de uitstraling hebben van een band. Jason Collett heeft die uitstraling.
File Under: Indie singer songwriter
File Audio: [Alle liedjes op de site]