Woorden en beelden op File Under over: Kashmir
Kashmir
Kashmir - Trespassers
Ik weet niet wie ermee begonnen is om Kashmir 'de Deense Radiohead' te noemen. Er zijn nog wel een paar uitstekende Deense bands in dat straatje, neem Carpark North en Saybia. Als overeenkomst met Radiohead kun je echter aanvoeren dat de OK Computer van Kashmir het meesterwerk The Good Life (uit 1999) was, en dat de band vier jaar later (als een soort Kid A) met het veel moeilijkere, maar evengoed fraaie Zitilites kwam aanzetten. Inmiddels zitten we bij album zes, en wederom staan er een paar parels op. De eerste twee tracks "Mouthful of Wasps" (die titel!) en "Intruder" zijn prachtig. Die tweede is een typisch Kashmir-nummer, door zijn vreemde akkoordkeuze en de melancholieke Doves-achtige drive die erin zit. Het meest Kashmir-achtige aan track drie ("Mantaray") is de uitbarsting halverwege, die je echter ook doet beseffen dat die juist ontbrak in de eerste twee nummers. En pas in track vijf zit het tweede stukje tekst dat bijblijft, de 'pyramid sized hopes'. Tja, het is niet meer de tijd van "Mom in love, daddy in space" en "Gorgeous"; naarmate het album vordert wordt alles wat neuzeliger en laat het zich wat meer naar de achtergrond dringen. Liedje nummer zes, "Bewildered in the city" kun je zowel omschrijven als Editors, Sigur Ros of zelfs Coldplay, en dat laatste had ik liever nooit van deze lievelingsband van me willen opschrijven. Prachtig nummer hoor, daar niet van, top uitgevoerd en akoestisch is het vast nog mooier, maar toch: leg het oudere werk ernaast en dat is toch echt wat interessanter. Als de band in deze lijn doorgaat, mag die Radiohead-vergelijking echt de prullenbak in. Gelukkig staat op het eind nog de prachtige ballad "Danger Bear", die overigens wel wat abrupt eindigt.
File Under: Briljante band maakt zich er te makkelijk vanaf
File Audio: [Mouthful of Wasps][Intruder][KashmirSpace]
Kashmir
Kashmir bevestigt optreden op Pinkpop
De afgelopen week was de in eigen land zeer succesvolle Deense band Kashmir in Nederland voor een aantal optredens ter promotie van de release van hun vijfde album. Ik had voor de soundcheck in de W2 te Den Bosch een openhartig gesprek met twee opgewekte en vriendelijke Denen.
Door de korte trip vanuit Nijmegen heeft de band eindelijk even wat meer uit kunnen rusten en dat heeft ze goed gedaan. Bassist Mads Tunebjerg steekt alvast van wal terwijl toetsenist/gitarist Henke Lindstrand even een plekje zoekt om zijn jas op te hangen, om daarna ook aan te schuiven.
Lees verder..Kashmir
Kashmir - No Balance Palace
Aardbevingen spreken minder tot de verbeelding dan tsunami's. Dat is de beschamende conclusie die ik de afgelopen weken kon trekken. En waar dat aan ligt? Wie het weet mag het zeggen. Wellicht omdat we op CNN vaker met een aardbeving worden geconfronteerd dan een tsunami? Maakt dat de ene ramp dan minder erg dan het ander? Lijkt me niet. Maar ik ben hier niet om op dat soort vragen een alles verklarend antwoord te geven. Ik ben slechts recensent. Laat ik daarom maar even een heel fout bruggetje - hey, ik ben ook niet heilig - maken van het rampgebied Kashmir naar de Deense band met dezelfde naam. Na de weelderige albums The Good Life en Zitilites hebben Kasper Eistrup en zijn maatjes er dit keer voor gekozen een gortdroog, zonder al te veel poespas doorrockend album te maken. Ten opzichte van de stroeve totstandkoming van de voorganger - hetgeen prachtig is vastgelegd in de dogma-achtige documentaire Rocket Brothers - gingen de opnames onder leiding van producer Tony Visconti van een leien dakje. Het resultaat is een compacte, ogenschijnlijk vlakke plaat zonder echte uitschieters, ondanks bijdrages van grote namen uit de Rolodex van Visconti: David Bowie en Lou Reed. Maakt dat alles de nieuwe plaat minder goed dan de vorige? Gelukkig niet. Want een aantal draaibeurten verder blijken de songs op No Balance Palace een voor een diep onder de huid te zijn gekropen. Een onvervalst groeiplaatje dus, en dat is even wennen voor hen die van Kashmir inmiddels gewend zijn de scandipop-briljantjes in hapklare brokken geserveerd te krijgen.
File Under: Een onvervalst groeiplaatje
File Audio: [fragmentjes]
File Video: [The Curse of Being a Girl][P3Session ter ere van de release]
Kashmir - Zitilites
Tot mijn verbazing was het al weer vier jaar geleden dat Kashmir met The Good Life een mijlpaal in de Deense pophistorie. Als er één schaap over de dam is volgen er meer en na het schaap The Good Life is er een aardige stortvloed Deense bands over ons heen gekomen die vissen uit de vijver die britpop heet. Zitilites, geen idee wat dat betekent overigens, wel dat dit de derde deense plaat binnen een maand die hier langskomt en ik begin me serieus af te vragen of we ondertussen niet gewoon van deenpop moeten gaan spreken in plaat van britpop, wat wel lekkerder bekt overigens, maar dat is een kwestie van gewenning. Dit vierde album is onstaan zonder dat er echt concrete ideeën waren over tracks. Wat hebben die jongens in de afgelopen vier jaar gedaan vraag je je af. Hoe dan ook, Kashmir klinkt veelal droger (bestaat dat droge muziek?), ingetogener en is misschien zelfs wel beter dan zijn voorganger, al duurt de plaat misschien net iets te lang. De britpopinvloeden liggen er natuurlijk dik bovenop, maar eigenlijk kun je dat een band die al sinds 1994(!) bestaat toch niet verwijten? Ik vrees wel dat alleen fijnproever zullen horen dat Kashmir toch wel een eigen gezicht heeft, maar goed het is dan ook geen eenvoudige opgave om onderscheidend te zijn in het deenpop-gebeuren.
File: Kashmir - Zitilites
File Under: Deenpop