Woorden en beelden op File Under over: Liars
Liars
Liars
Liars - Sisterworld
Op bijna pastorale wijze wordt met stemmig koorgezang Sisterworld, de vijfde plaat van Liars, geopend. Als een ware Nick Cave bromt voorman Angus Andrew vervolgens de eerste regels tekst. Als na ruim anderhalve minuut een muur van gitaren binnen dendert zijn we weer thuis bij Liars. Een heerlijk stukje LoudQuietLoud deze opener. Volgens de band is Sisterworld een soort conceptalbum geworden met als rode draad het 'gevaar van positief denken'. Het album werd opgenomen in Los Angeles, een stad waar het valse positivisme na de verkiezing van Obama een nieuw hoogtepunt bereikte. Maar Liars zien achter de zonneschijn altijd weer regen komen en de nummers glijden dan ook als een dik wolkendek voorbij. Een forse onweersbui komt zelfs langs in de vorm van "Scarecrows On A Killer Slant", dat een ongekend agressieve en zelfs gewelddadige Liars laat horen. Een muzikale drive-by-shooting. Op "Proud Evolution" bewegen Liars zich gevaarlijk dicht op Radiohead-terrein en de zang op dit nummer had perfect door Thom Yorke verzorgd kunnen worden. Na de minder geslaagde psychedelische trip op "Drop Dead" wordt het album afgesloten met drie ijzersterke nummers, waarbij de surfpunk van "The Overachievers" toch nog iets luchtigs biedt. Verder valt er bijzonder weinig te lachen in de Sisterworld van Liars, maar de schaduwkant van de American Dream is natuurlijk sowieso interessanter.
File Under: De schaduwkant van positivisme
File Audio: [MySpace]
File Video: [Scissor]
Liars
Liars
Liars - Liars
Na drie vraagtekens oproepende albumtitels (Drum's Not Dead, They Threw us All In A Trench And Stuck A Monument On Top en They Were Wrong So We Drowned) komt het New Yorkse Liars met een bijna ordinaire naam op de proppen: Liars. Dit betekent gelukkig niet dat Liars tegenwoordig ook ordinaire muziek maakt. Dat zou overigens wel pas écht onverwacht zijn, want de drie platen die voor deze vierde cd verschenen, waren alle drie als een rit in de achtbaan waarvan je op het moment dat je instapte dacht te weten welke kant hij op zou gaan, maar eigenlijk altijd het tegendeel gebeurde van wat je verwachtte. Zo is dit drietal: doldriest, eigengereid en volgens mij vooral bang om in een sleur terecht te komen van herhaling op herhaling. Het is dan ook allerminst onverwacht dat het drietal Aaron Hemhill, Julian Gross en Angus Andrew geen moeite gedaan heeft om het schitterende Drum's Not Dead te kopiëren. Nee, deze band moet altijd verder op zoek naar plotsklapse, originele wendingen om je steeds weer vol in y'r face te raken. Dat lukt ze weer alom: niet lijdend onder de alom hooggespannen verwachtingen kakken ze weer een intrigerende (en natuurlijk) vervreemdende cd uit. "Plaster Casts of Everything" heet de maniakale aftrap die het bloed in je aderen gelijk sneller doet stromen. Het volgende nummer "Houseclouds" brengt je met zijn bezwerende dein wel weer tot rust. Om vervolgens te zorgen voor een klamme handen door het angstig makende Leather Powler. En zo verandert Liars op Liars keer op keer van richting. Je zou verwachten dat dat op een bepaald moment een tikkie vermoeiend wordt, maar juist doordat Liars als geen ander het spelen op het scherpst van de snede tot in de puntjes beheerst is het een band die vooral blijft fascineren.
File Under: Zo onvoorspelbaar als de pest (en da's een goede zaak)
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Plaster Casts Of Everything]
