Woorden en beelden op File Under over: Madensuyu
Madensuyu
Madensuyu
Madensuyu
Madensuyu
Magisch, zo beschrijft gitarist Stijn van Madensuyu de samenwerking met drummer en medebandlid Pieter Jan, oftewel PJ. 'Muzikaal klikt het gewoon. Pieter Jan vult mij perfect aan en andersom. Het is echt een magie. Zolang we dat kunnen nastreven en ook werkelijk ervaren, blijven we Madensuyu.' PJ beaamt dat. 'We hebben erg geluk gehad. Muziek is een expressie en je moet elkaar begrijpen op dat vlak.' Stijn: 'Het is zoiets kostbaars en schoon, dat je met weinig woorden zoveel kunt zeggen. Die vriendschap is ontstaan door samen muziek te maken, maar opvallend genoeg is er buiten de muziek om weinig contact. Onze vriendschap ligt echt in het muzikaal begrijpen van elkaar. Als we niet echt spelen of repeteren, dan zien we elkaar niet echt veel.' PJ: 'Hij gaat ook naar een ander caf� dan ik.'
Deze muzikale vriendschap van de twee dertigers gaat vele jaren terug, naar de middelbare school om precies te zijn. Op de achterbank op weg naar school ontdekten ze hun gedeelde voorkeur voor bands als de Pixies, Nirvana, Ministry, Butthole Surfers, Pavement en The Velvet Underground. 'Die muziek, dat is de eerste klik geweest. We gingen naar dezelfde school en de moeder van Stijn bracht ons met de auto. Stijn liet dan cassettebandjes horen met daarop allemaal nummers die ik ook al op plaat had gekocht,' herinnert Pieter Jan zich.
Niet lang daarna begon het duo met repeteren. 'We zijn Madensuyu begonnen in 1992. Stijn had een gitaar gekocht en ik drumde maar wat op stoelen en pannen. Stijn heeft mij toen gepusht om een drumstel te kopen,' vertelt PJ. Vrijwel meteen is de band begonnen met schrijven van eigen nummers. 'Dat is eigenlijk van de eerste dag de insteek geweest. Ik denk dat we in al die jaren dat we spelen twee covers hebben gedaan. Dat was tijdens de eerste vier repetities,' zegt Stijn over de begintijd van de band.
Lees verder..Madensuyu
Madensuyu
Madensuyu - D is done
De cddb-database herkent D is done van Madensuyu nog niet. En dat terwijl de cd al sinds eind oktober uit is en Madensuyu volgens de bijgeleverde bio al behoorlijk succesvol is. En als mensen als Arno en Tom Verlaine zichzelf fan noemen, dan schept dat toch wel een bepaalde verwachting. In een bijzonder kleine bezetting, namelijk Stijn Ylode De Gezelle op (bas)gitaar en Pieterjan Vervondel op drums, speelt Madensuyu (Turks voor 'mineraalwater') een behoorlijk potje (post-)rock, die bij vlagen doet denken aan de noise van Sonic Youth, zoals in "Fafafafuckin'". Zoals zo vaak bij Belgische bands is ook hier de zang een beetje het ondergeschoven kindje, want ofwel kreten, ofwel nauwelijks of niet te verstaan (mede omdat er op de cd ook, à la Sigur Rós, in een verzonnen taal gezongen wordt). Toch is dat geen gemis: de zeggingskracht van de muziek is indrukwekkend. Zo begint titelnummer "D is done" heel spannend en minimaal, om over te gaan in een climax van een pulserend drumritme met fraaie gitaarlagen daar overheen, om vervolgens minimaal te eindigen. Een beetje zoals Mogwai in hun beste dagen (ten tijde van Young Team). Of wat te denken van de hysterische saxofoon en het gejaagde ritme van "MY"? Madensuyu is een eigenzinnige band met een compleet eigen benadering van muziek, die elke liefhebber van 'goede' gitaarmuziek zal aanspreken.
File Under: Eigenzinnig en spannend
File Audio: [ MySpace]
File Video: [Ti:ME]
