Volg File Under op de Twittert Natuurlijk heeft File Under een rss-dingetje  Voeg File Under toe aan je del.icio.us account!  Voeg File Under toe aan je bloglines account!  Voeg File Under toe aan je technorarit account! Hop aan je Symbaloo-account  Hop aan je Google-account

Zoeken


Web www.fileunder.nl

Woorden en beelden op File Under over: Robin Beck

Robin Beck / TRW / MTB

(Frontiers / Rough Trade)

robin_beck-livin_a_dream.jpgHandig hoor, zo'n familiebedrijf. Robin Beck en hubbie James Christian. Beiden schrijven songs, ze zingen mee op elkaar platen - op dit album ook in een duet - en er spelen op dit album ook nog eens twee leden van House of Lords mee, gitarist Jimi Bell en drummer BJ Zampa. O ja, James Christian produceert ook nog eens, samen met workaholic Tommy Denander, die ook aan een aantal songs meeschreef. Door de aanwezigheid van Bell en Zampa is het geheel wat steviger geworden dan het vorige album Do You Miss Me, maar feitelijk is het recept weinig veranderd. Ook Livin' On A Dream bevat bloedcommerciële poprock met de goede en krachtige stem van Beck in de spotlights. Pure jaren-tachtig-poprock, zij het met een wat modernere productie en hier en daar een heftiger rockende song ("Magic"). Heb je niets met commerciële damespoprock dan hoef je hier niet eens aan te beginnen. Is dat wel je ding en is originaliteit geen vereiste, dan is dit een heerlijk album.

trw-rivers_of_paradise.jpgTRW is een stuk origineler. TRW staat voor Thompson-Robinson-Williamson, drie heren die hun sporen hebben verdiend in de poprock, bij onder andere Michael Jackson, Steve Winwood en Eric Clapton. Rivers Of Paradise bevat een aantal juweeltjes van songs, zoals "Indiscretion" en "Alimony Blues". Goede riffs die soms doen denken aan Dan Huff (Giant), prima zang van Mark Williamson - met een lichte aardappel in de keel, een soort Michael McDonald-light -, mooie koortjes en uitstekende hooks in de songs. De songs, ergens tussen de Little River Band, Toto tot Bad Company zijn zoals te verwachten was commercieel zeer verantwoord, maar doordat de gitaren behoorlijk prominent naar voren gemixt zijn wordt het niet te soft. Niet alle songs halen hetzelfde niveau, maar over het geheel genomen is dit Rivers Of Paradise gewoon een prima album voor de liefhebber van degelijke poprock met mooie koortjes.

mtb-how_long.jpgHold On is een rerelease van het MTB-album uit 1988 van voornoemde Thompson. Inderdaad, MTB betekent Michael Thompson Band. Het beweegt zich ergens tussen Foreigner en - weer - Toto. Niettemin is dit een album dat weinig nieuwe kopers zal trekken, simpelweg omdat de productie van voor tot achter jaren tachtig wasemt. Het is allemaal net iets te braaf, naar achteren gemixte gitaren, veel toetsen met foute electronicapingeltjes, kortom Richard Marx op z'n ergst. Het album bevat twee tracks van de originele opnamen en een nieuwe track, "Wheelchair". Dat is een opwarmertje voor het nieuw te verschijnen album in 2008. Een matige track, zij het met een iets minder kleffe productie, maar ik vraag me af of dit iets zal doen in Europa. Doe mij dan maar een volgend TRW-album...

File: Robin Beck - Livin' On A Dream
File Under: Damespoprock avant la lettre
File Audio: [Livin' On A Dream] [Show Me The Way] [Love Me Like A Man] [Always]

File: TRW - Rivers Of Paradise
File Under: Smakelijke poprock
File Audio: [TRWSpace]

File: MTB - How Long
File Under: Ooit was dit helemaal in. Ooit.


Robin Beck - Do you miss me

(Frontiers / Rough Trade)

robin_beck-do_you_miss_me.jpgNu nog sprankelender, volgens traditioneel recept gebrouwen. Zoiets zal de gedachte geweest zijn bij deze cd. Robin Beck brak ooit door toen ze een commercial inzong voor Coca Cola en een wereldhit scoorde met de lange versie van die jingle, "First Time". Helaas bleek mevrouw Beck in elk geval in Europa een one-hit-wonder. In haar thuisland de VS waarschijnlijk ook trouwens, want ze heeft tien jaar moeten wachten voor ze weer een cd kon opnemen, Wonderland uit 2003. Dit is haar tweede cd sinds die herstart. De cd zou overigens nog best uit de eerste periode kunnen komen, want het is pure tachtiger jaren hitparadepoprock. Een soort Heart-light, zeg maar. Maar dan wel Heart op z'n allercommercieelst. Dat wil zeggen dat er verdomd goed gezongen wordt maar dat de verrassingen ver te zoeken zijn. Kun je daar tegen, dan heb je hiermee een prima cd te pakken. De dame zingt namelijk minimaal 90 % van de huidige zangeressen subiet van het podium. Waarom Frontiers-huisproducer Fabrizio Grossi (Glenn Hughes, Starbreaker, From the Inside) het nodig gevonden heeft hier en daar haar stem electronisch te vervormen is me dan ook een raadsel. De muzikanten zijn deels hetzelfde als bij de laatste soloplaat van hubby James Christian en dat het muzikaal een net iets softere versie van die plaat is verbaast dus allerminst. Maar ach, originaliteit is in dit genre geen eerste vereiste. De stem, daar draait het om en dat zit bij mevrouw Beck helemaal goed.

File: Robin Beck - Do you miss me
File Under: Fantastische stem in formulepoprock
File Audio: [Do you miss me] [meer fragmenten]