Woorden en beelden op File Under over: Royal Bangs
Royal Bangs
Royal Bangs - Flux Outside
Ze zijn ondertussen met Flux Outside aan hun derde album toe, maar het is nog steeds geen sinecure om the omschrijven hoe Royal Bangs nu precies klinkt. De band rond frontman Ryan Schaefer lijkt een verzameling ADHD-ers die hun uitlaatklep gevonden heeft in het door elkaar husselen van muziekstijlen. Dat resulteert in een kleur bruin waar vast niet iedereen even dol op zal zijn, maar wel in de smaak zal vallen bij wie van een clash aan smerige, energieke rock houdt die buiten de vaste kaders denkt. Op hol slaande drums, gitaren die dan weer distorted en log, dan weer vlijmscherp zijn, toetsen die het ene moment lieflijk klinken en een moment later transformeren in moddervette gruis. Het kan alle kanten op met Royal Bangs en als het moet drie keer in een song. Daardoor wordt zelfs een meer ingetogen song als "Bad News, Strange Luck" een toverbal die om de paar seconden van kleur verschiet. De zang van Schaefer zou je nog als meest constante factor kunnen zien, maar die gaat net zo goed met regelmaat uit zijn plaat. Het maakt Flux Outside wel boeiend voor de volhardende luisteraar. Die zal op een bepaald moment dan echt wel gaan horen dat er onder al die strapatsen verdomd leuke liedjes verborgen zitten. Neem bijvoorbeeld "Faint Obelisk Two", waarin drummer Chris Rusk op bizarre wijze los gaat op zijn drumstel. Je moet er tegen kunnen, maar stiekem vind ik dit een heel lekker liedje waar het lastig bij stilzitten is. Aan energie geen gebrek bij deze mannen. Dat er dan uiteindelijk aan het einde van Flux Outside met "Slow Cathedral Melt" nog een lome, maar gruizige bluesy track langskomt, dat is dan allerminst verbazingwekkend. Even een beetje op adem komen na de dolle drie kwartier ervoor is wel zo prettig. En niet alleen voor de luisteraar, ook voor de band zelf.
File Under: Ongeleide projectielen.
File Audio: [MySpace]
Royal Bangs - Let It Bleep
Nonchalant als Pavement, dansbaar als Radio 4 en weerbarstig als The Rapture, zie daar de kortst mogelijke omschrijving van Royal Bangs. En oh ja, wat ze vooral gemeen hebben met Pavement is het vermogen om uiterst prettige liedjes te schrijven zonder dat het ze moeite lijkt te kosten. Het door File Under schandalig genegeerde debuut We Breed Champions zette de toon, maar opvolger Let It Beep zou weleens de aanstichter kunnen zijn van een kleine hype rond deze band uit Knoxville, Tennessee. Hun geluid is hipper dan hip: een slimme mix van indie, scheve postpunkgitaren en dito koebellen ("My Car Is Haunted"), overgoten met elektronica (de Beep uit de titel, inderdaad) en aangevuld met toefjes synthpop ("Brainbow") en overstuurde garagerock ("Shit Xmas"). Van bandjes die zich met punkfunk bezighielden konden we een paar jaar geleden geen genoeg krijgen, maar een gebrek aan memorabele liedjes deed veel acts in dat genre snel de das om. Het zal vooral de kwaliteit van hun nummers zijn en hun vermogen om zoveel verschillende invloeden in zich op te nemen die de houdbaarheidsdatum van Royal Bangs gaan bepalen. Hoorde ik daar overigens The Flaming Lips in "Tiny Prince of Keytar" en in de bizarre intermezzi "Conquest II" en "Gorilla King"?
File Under: Punkfunk 2010
File Audio: [MySpace]
File Video: [Poison Control]