Woorden en beelden op File Under over: Sarah McLachlan
Sarah McLachlan - Closer
Het was even graven in mijn geheugen toen ik las dat met Closer het 20-jarige jubileum van Sarah McLachlan als artieste gevierd zou gaan worden. Ik moet ongeveer elf zijn geweest toen ik middels de single "Vox" kennis maakte met haar prachtige vrouwelijke engelenstem. Eerst kwam echter nog mijn pubertijd en in die tijd had ik meer interesse voor wel bereikbare meisjes. Mijn tweede aanraking met Sarah was in 1994 met de 'enhanced' EP The Freedom Sessions. Sinds die tijd ben ik (ondanks het leeftijdsverschil) weer verliefd op deze dame. Dat er weinig nieuw materiaal is verschenen de laatste vijf jaar, is dan ook een beetje teleurstellend voor me. Na de remixalbums, geremasterde live-albums en een verzameling b-kantjes is het dus nu de beurt aan de zoveelste verzamelaar. Maar dit is dan de eerste verzamelaar die zich richt op het belangrijkste van haar oeuvre. De deluxe-dubbel-cd die ik voor me heb liggen bevat namelijk een chronologische opsomming van nummers van de vijf studio-albums die Sarah tot nu toe heeft uitgebracht. Daarbij valt het op dat liedjes als "The Path Of Terms" en "Into The Fire" van haar tweede album Solace gemakkelijk tand des tijds hebben doorstaan. Natuurlijk zijn de latere succesnummers als "Hold on", "Adia" en tearjerker "Angel" ook aanwezig op dit album. Maar de echte fan heeft dit natuurlijk allang in de kast staan. Daarnaast mis ik hier "Silence", de single waar zelfs het Radio 538-publiek (zonder het zelf te weten) haar van kent. En helaas ook geen nummers van The Freedom Sessions, wat de verzameling voor mij niet compleet maakt. Wat dan wel interessant is zijn de twee nieuwe nummers "U want me 2" en "Don't give up on us". Beide liedjes gaan over de verwerking van de scheiding van haar man (en vaste drummer in haar band) Ashwin Sood en het hartzeer klinkt er ook in door. Wat het daarom ook zo mooi maakt en me doet uitkijken naar een volwaardig nieuw album van mijn heldin. Maar dat duurt nog even heeft ze gezegd (waarschijnlijk twee jaar). Voor de mensen die Sarah nog niet kennen is Closer wel een goede eerste kennismaking met de vrouw met de engelenstem. Voor de fans is het wederom een hunkering naar een nieuw album.
File Under : Voor fans met engelengeduld voor de engelenstem
File Video: [U want me 2]
File Audio : [Kort overzicht myspace]
Sarah McLachlan - Rarities, B-Sides and Other Stuff, Volume 2
De fans van Sarah McLachlan zitten al een tijdje ongeduldig te wachten op nieuw werk van deze bijzondere Canadese zangeres. Haar laatste echte album, het succesvolle Afterglow, is bijna een half decennium oud. Sindsdien worden haar fans zoet gehouden met live- (Afterglow: Live, Mirrorball, the Complete Concert), remix- (Bloom: Remix Album), kerst-cd's (Wintersong) en verscheen zelfs een iTunes-album. Wat ontbreekt er nog in dit rijtje? Juist ja, een restjes-cd en die is met Rarities, B-Sides and Other Stuff, Volume 2 (Volume 1 verscheen al in 1996)nu dus ook. Helaas is het vooral een verzameling van liedjes die al eerder op andere (verzamel-)albums verschenen zijn en zijn ze ook nogal wisselend van kwaliteit. Het zoete "Ordinary Miracle" en de fraaie interpretatie van "Black Bird" geven nog wel goede hoop dat het een mooi evenwichtige verzamelaar is die je voorgeschoteld gaat krijgen. Maar dan komt "Time After Time", dat Sarah opnieuw opnam met Cyndi Lauper. Echt, zelden zo'n stuitend slechte samenwerking gehoord. Lauper probeert breekbaar te klinken, maar giert telkens zo hard uit de bocht, dat zelfs de goddelijke stem van McLachlan niet als vangrail kan dienen. Ik zat de eerste twee keer tenenkrommend te luisteren, de derde en volgende keren heb ik 'em gewoon niet geluisterd. Het is niet de enige dissonant op deze verzamelaar. Ook de samenwerking met DMC in "Just Like Me" is waardeloos en ergens bij het mixen van "Homeless" dat ze samen met Ladysmith Black Mambazo opnam heeft iemand het leuk gevonden haar deel te maken van het koor. Dat is niet de plaats voor haar, vind ik. Dan hoor ik liever McLachlan's wonderschone interpretatie van "Prayer of Saint Francis" of -inderdaad, dat is het Kermit de Kikker-nummer, "The Rainbow Connection". Al met al is Rarities, B-Sides and Other Stuff, Volume 2 een beetje een halfgeslaagd zoethoudertje.
File Under: Tijd voor gewoon een echte nieuwe studio-plaat
File Audio: [Sneak MySpace]




