Woorden en beelden op File Under over: Thao
Thao & The Get Down Stay Down - Holy Roller
De folkrockers van Thao With The Get Down Stay Down zijn alweer aan hun derde album toe. In februari verschijnt We Are The Common. Frontvrouw Thao Nguyen zegt dat deze plaat als thema dankbaarheid heeft voor alle kansen die je krijgt in het leven en voor de mensen om je heen. Ze heeft een jaar de tijd gehad om tot deze heldere inzichten te komen, een jaar waarin ze niet met de band bezig was en zich dus weer kon focussen op de echt belangrijke dingen des levens. En passant zette ze zich ook in voor de non-profit organisatie Air Traffic Control die zich inzet voor goede contacten tussen muzikanten en andere organisaties en was ze vrijwilliger voor een Californische organisatie voor vrouwelijke gevangenen. Of dit heeft geleid tot door en door goede en wereldverbeterende muziek kun je misschien al horen aan "Holy Roller", de eerste track van We Are The Common.
Thao - Know Better Learn Faster
Het effect van tegenspoed in de liefde wil bij een singer-songwriter nog wel eens resulteren in een sombere, ingetogen plaat. Dat is niet de manier waarop Thao Nguyen haar recente liefdesbreuk verwerkt. In de teksten laat Thao horen dat de wrok ten opzichte van haar ex behoorlijk diep zit, maar het gros van de liedjes op haar nieuwe plaat Know Better Learn Faster is zelfs venijnig up-tempo en een stuk ruwer dan op haar vorige plaat We Brave Bee Stings And All. Af en toe krijgen haar songs hier zelfs bijna Pavement-achtige trackjes van, waarbij ze bijzonder klinkt als de vrouwelijke evenknie van Stephen Malkmus. Het maakt dat de Laura Veirs-erlebnis die ik bij haar vorige plaat sterk had, als sneeuw voor de zon verdwenen is. Ik dub nog een beetje of ik dat erg vind of niet, er is immers net een hele sterke nieuwe Veirs verschenen. Veirs is overigens wel weer aanwezig in de achtergrondvocalen. Ook Andrew Bird komt een stukje meefluiten en -violen in het zwierige titelnummer. De toegenomen diversiteit is even wennen, maar toch wordt me later op het album, in het kale "But What Of The Strangers" bijvoorbeeld, duidelijk dat Thao misschien toch beter gedijt in een kalere, minder volle setting. Bizar is hoe ze in verschillende songs haar voormalige geliefde venijnig fileert en zinnen toebijt als 'What Am I. Just A Body In Your Bed', terwijl uiteindelijk in song de trompetten uit je speakers schallen. Daar is meer gebeurd dan uit elkaar groeien, denk ik dan. De resultante is dan ook dat Know Better Learn Faster is een intrigerende manier van je relatie verwerken, maar qua eeuwigheidswaarde schat ik haar vorige album hoger in.
File Under: Good Bye Good Luck.
File Audio: [MySpace]
File Video: [Know Better Learn Faster][When We Swam]
Thao Nguyen - We Brave Bee Stings and All
Hmm, dit wordt wel een heel opmerkelijk gevalletje zo. Bij de eerste keer luisteren naar We Brave Bee Stings and All van Thao (Nguyen) vond ik al dat ze wel heel erg op Laura Veirs leek. Misschien iets minder zweverig, dat wel, maar de tweede en derde keer werd dat gevoel alleen maar sterker. Al moest ik toen her en der ook wel aan Taken by Trees denken. Ik moest dan ook een beetje grinniken toen ik uiteindelijk het boekje van We Brave Bee Stings and All uit de jewelcase frunnikte en er vervolgens achter kwam dat Thao er weinig moeite voor gedaan heeft om mij aan wat anders te doen laten denken dan Laura Veirs. Want wat blijkt bij bestudering van de kleine lettertjes? De cd is geproduceerd door Tucker Martine, Karl Blau kwam langs in de studio voor wat hulp op saxofoon, gitaar, bas en melodica. Nu denk je misschien: ja en? Nou, deze twee mannen werken al jaren samen met mevrouw Veirs. Het frappante is dat Laura zelf ook nog eens een handje komt helpen door wat achtergrondvocalen in te zingen! Zo gek was mijn initiële idee dus niet. Net als Veirs maakt Thao fijne, ogenschijnlijk lichtvoetige en soms zelfs een tikkie naïeve op folkleest geschoolde songs, al haalt ze het niveau van haar grote voorbeeld (?) niet geheel. Waar Veirs op haar laatste cd's gebruik maakt van wat elektronische snuisterijen, houdt Thao het vrijwel geheel akoestisch, zoals Veirs dat ook deed op haar eerdere cd's. Dankzij Thao's bandlid Adam "The Ok Bird" Thompson heb ik zelfs weer een nieuw instrument geleerd: de marxaphone, een soort fretloze citer. Zo leer je nog eens wat.
File Under: Laura Veirs (en da's geen schande)