Woorden en beelden op File Under over: The Gathering
The Gathering
'De reset-knop indrukken en weer gaan.'
Onlangs zag ik in een Brabants dagblad een voorselectie van negenennegentig albums van Nederlandse makelij die het afgelopen decennium zijn verschenen. Uit deze lijst wordt de lezer geacht zijn favoriete nederpopplaat van de jaren nul te kiezen. Gelukkig waren de samenstellers slim genoeg om op de honderdste plaats een plek te reserveren voor eventuele andere suggesties. Zo concludeerde ik vrijwel meteen dat er geen enkel album van The Gathering in deze lijst stond. Schande natuurlijk. In mijn ogen mag bijvoorbeeld het in 2003 verschenen Souvenirs in zo'n lijst niet ontbreken. Het zou toch raar zijn als de band die dit jaar haar twintigjarige bestaan viert zomaar in de vergetelheid zou raken? Twee jaar geleden kregen de triprockers een behoorlijke klap te verwerken toen zangeres en boegbeeld Anneke van Giersbergen besloot de band te verlaten. Sindsdien hebben de overige bandleden echter allesbehalve stil gezeten. In april van dit jaar verscheen The West Pole waarop de nieuwbakken frontvrouw Silje Wergeland het leeuwendeel van de vocalen voor haar rekening neemt. Het visitekaartje is afgegeven.
The Gathering - The West Pole
De ochtendzon probeert met zijn stralen het gordijn opzij te schuiven. Het kost 'em veel moeite, maar uiteindelijk schijnt er een straal door de minuscule spleet die er blijkbaar tussen de beide helften is. De stralen vallen precies op mijn gezicht. Ik word wakker van de warme gloed. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en draai me om. Daar lig jij. Ik bestudeer je nog eens goed. Het is wonderlijk dat jij hier nu ligt. Eigenlijk was ik wel even klaar met relaties. Dat is ook niet zo gek als je zolang bij dezelfde vrouw geweest bent en met haar vijftien intensieve jaren beleefd hebt. Maar als ik je zo tevreden naast me zie liggen, dan denk ik, wat maakt het uit. Je leeft maar een keer en de vonk die oversloeg toen onze blikken voor het eerst kruisten kon moeilijk genegeerd worden. Bovendien: Iedereen kent mijn zwak voor Scandinavische vrouwen, dus niemand was verbaasd dat ik met je thuis kwam. De periode van fladderende verliefdheden die elkaar aftasten was kort maar heftig. Je trok al snel bij me in, dat reizen, dat vonden we maar niets. En nu doen we dingen voor het eerst, die ik de afgelopen vijftien jaar al eens eerder deed met die ander. Niet omdat ik geforceerd dezelfde invulling wil geven aan deze nieuwe relatie, maar omdat dingen lopen zoals ze lopen. Bovendien doen we ook genoeg nieuwe dingen samen voor het eerst. Bij de eerste kennismaking met mijn vrienden en mijn ouders ontving iedereen je met open armen. Dat was prettig. Ik streel nog eens door je haar. Er verschijnt een glimlach op je gezicht. Ik voel me gelukkig. Wat mij betreft gaat deze relatie een langdurige worden. Hopelijk denk jij daar ook zo over.
File Under: Vlinders
File Audio: [ MySpace]
Gathering - Home
Nog steeds kom je veel recensies in metalland tegen van het eigenzinnige The Gathering. Ze staan zelfs op Graspop. En als ik zo luister naar hun meest recente wapenfeit Home, begrijp ik daar eigenlijk steeds minder van. De dagen van zware dubbele gitaarmuren, beukende drums en luchtalarmzang met bijbehorende lange, wapperende haren lijken nu echt voorgoed voorbij. Op de met een Edison Award bekroonde DVD A Sound Relief kon je zien dat de broertjes Rutten tegenwoordig dan ook de voorkeur geven aan een korte coupe. De set die de band tijdens het op deze DVD geregistreerde concert in Paradiso speelde, kan worden gezien als een voorbode van het album Home. De nadruk lag vooral op het sfeervolle, open materiaal. Eigenlijk wordt er dus gewoon verder gegaan op de weg die met voorganger Souvenirs reeds was ingeslagen. De nummers zijn echter dit maal een stuk compacter. Dat geldt zowel voor de composities als voor de door Attie Bauw geproduceerde piekfijne sound. Anneke laat horen dat ze steeds beter in staat is haar zang te doseren. Hierdoor klinkt ze inmiddels zo oprecht dat ik geen kans meer krijg om mezelf te storen aan de Engelse uitspraak met Brabantse tongval. Hulde ook voor bassiste Marjolein Kooiman die geruisloos haar positie in de band heeft ingenomen. Samen met drummer Hans Rutten legt ze een sobere, solide basis neer waarop de rest van de band naar hartelust hun melodie�n kunnen verweven. Het resultaat heeft vrijwel niks meer met metal van doen, maar is o zo genietbaar voor de triprocker in mij.
Weet je wat we deden? We deden weer een prijsvraag! En gaven goodies weg! Hoera! Hoera! Hoera! Met grote dank aan de dames van Het Monumentale Maar ja, daar heb je nu niets meer aan natuurlijk..
File: The Gathering - HomeFile Under: Thuiscatering? Lekker!!
File Audio: [Shortest Day]
The Gathering - Mandylion
Als ze nog maar ��n woord gezongen heeft ben ik weer net zo verliefd op haar als de eerste keer dat ik "Strange Machines" hoorde. 'It has always been in the back of my mind'. Maak van 'It' 'She' en hier geldt: damn right she was! Het was in mijn studententijd dat Mandylion uitkwam. Ik bracht zakken met geld naar Groningse platenzaken die ik ruilde voor papieren zakjes gevuld met cd's van Paradise Lost en My Dying Bride. Maar waarom nooit The Gathering? Misschien om de bijna puberale verliefdheid op Anneke te verbergen? De werkelijke reden is zoals altijd ontnuchterend. Anderen kochten Gathering-cd's en we ruilden onderling tapes uit. Mijn tapes van Always , Mandylion en Nighttime Birds waren bijna transparant geworden toen ik ze vorig jaar weg gaf. Daarom ben ik nu, tien jaar later, in mijn nopjes met de geremasterde heruitgave van Century Media. Met bovendien een extra schijfje met demo-opnamen van tracks die later bijna allemaal op Mandylion verschenen. De demo's zijn niet zo goed als die bij de eerder dit jaar verschenen Accessoires: Rarities & B-Sides-dubbelaar zaten, maar zo gluren in de keuken van ��n van je favoriete albums is toch altijd leuk. En dat album staat nog steeds als een huis. Bij andere platen die ik nu tien (of meer) jaar later terugluister moet ik nog wel eens giechelen om mijn eigen smaak van toen. Bij Mandylion niet. Met Anneke als stralend middelpunt is en blijft The Gathering ��n van de beste rockbands van Nederland. Zo niet de beste.
File Under: Het toegeven van een stille verliefdheid wordt het helemaal in 2006
The Gathering - Accessoires: Rarities & B-Sides
Een singletjesmens ben ik nooit geweest. Als een band me echt interesseert koop ik liever een verzamelaar van B-kantjes, maar dat doen ze lang niet allemaal. Daardoor mis ik nog wel eens een track die ik toch wel graag hebben wil. De uitvoering van Talk Talk's "Life's What You Make It" door The Gathering wilde ik absoluut niet missen en de "Amity" cd-single van The Gathering staat dus in mijn cd-kast. Dat nummer staat nu ook op de verzamelaar Accessoires: Rarities & B-sides, die ook alle andere extra tracks van de singles die verschenen tussen Mandylion en if_then_else bevat. Hierdoor krijg je aan de hand van covers van Slowdive en Dead Can Dance en liveuitvoeringen en alternative takes van eigen nummers van The Gathering in vijf kwartier een mooi beeld van de ontwikkeling van de band sinds Anneke zich bij hen voegde. De moeite waard dus, maar de tweede cd van deze dubbellaar is misschien nog wel interessanter. Vijf tracks hiervan zijn het resultaat van een demosessie die de band deed op Texel voor How To Measure A Planet? en klinken al beter dan wat menig band uit durft te brengen. Toch zijn de echte glimmers hier de eerste acht tracks. Dit zijn de demo-opnamen die Eroc (Grobschnitt) maakte met de band voor Nighttime Birds. Als ik ze vergelijk met de uiteindelijke cd-opnamen, dan vind ik deze demo's hier en daar misschien zelfs mooier dan de cd-versies uit 1997. Ik vraag me bij het beluisteren dan ook echt af waarom ze voor de cd zelf niet gebruik gemaakt hebben van Eroc's diensten. Dan was Nighttime Birds misschien wel nog mooier geweest.
File Under: Het betere verzamelwerk







