Resultaten getagd als “The Kissaway Trail”

The Kissaway Trail - Sleep Mountain

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

The Kissaway Trail - Sleep MountainZo, het wordt eens tijd om over onze kat op te gaan scheppen. Onze kat W. heeft verstand van muziek, althans dat vindt hij zelf: miauw! Geregeld loopt hij bovenlangs mijn toetsenbord en 'per ongeluk' zet hij dan met een pootje het geluid uit. Maar dit keer is het een gerichte actie, een pootje en hopla: de muziek zwijgt. Er is ook een slachtoffer, namelijk het Deense vijftal mannen verzameld in The Kissaway Trail. Dit terwijl ik nou net een mening probeerde te vormen over hun tweede album Sleep Mountain. De muziek die ze maken doet me aan veel bands denken, zoals Centro-Matic en The Flaming Lips. De liedjes zijn veelal ingetogen en nou niet echt een reden om meteen af te willen zetten. Of je moet niets met alternatieve muziek hebben. Het album zit goed in elkaar en de liedjes bevallen me prima, maar de muziek doet me vooral aan veel andere bands denken. Dat is nou net wat ik een beetje mis: een eigen smoel. En misschien af en toe toch eens exploderen; ik krijg het gevoel dat ze wel willen, maar niet durven. Dit terwijl het toch best een geslaagd album is, ondanks dat onze kat W. er zo het zijne van vindt. Tja, smaken verschillen.

The Kissaway Trail - The Kissaway Trail

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

The Kissaway Trail - The Kissaway TrailDat dit album al een hele tijd verkrijgbaar is weerhoudt mij er niet van om alsnog dit stukje te typen. Sterker nog: ik wil graag nog wat tegenover het concertverslag stellen dat op deze site staat. The Kissaway Trail heeft namelijk afgelopen jaar met een fantastisch album gedebuteerd. Wat ze op London Calling kwamen doen weet ik niet, ik kan dit geen Britpop noemen. Eerder Canadian-indie, aangezien deze Denen aan hetzelfde infuus lijken te liggen als Arcade Fire. Met openingszin 'Hey, when you're listening you're here' en het daaronder onderliggend tapijt van een zwaar aangezette orgel word je gelijk in de intense sfeer van het album gezogen. En alsof dat nog niet genoeg is worden er ook nog strijkers en kerkklokken bijgesleept, ja toe maar! Een wel zeer geslaagd lied is "Smother + Evil = Hurt". Het heeft een soort gedragenheid als Peter Gabriel's "Biko" en kan zich meten met het beste van Arcade Fire. En de zinsnede 'We put favorite tracks on repeat' klinkt bij een muziekliefhebber natuurlijk altijd goed. In "Tracy" is ook een dikke gelaagdheid te ontdekken waarbij een nonchalant doortokkelend gitaarloopje je bij de hand neemt over de tegendraadse drumpartijen. De track "Soul Assassins" had zo uit een vorig leven van Radiohead kunnen komen (heee, London Calling?). Volgens mij heb ik het fraaie outro van "61" al ooit eerder ergens anders gehoord, maar waar? The Kissaway Trail blijft je trouwens met mooie melodieën om de oren slaan. Daar moet je wel voor in de stemming zijn, want het zijn er ook vooral veel. Intense kost, zoals het dat ook bij het eveneens Scandinavische Fireside kan zijn. Bijzonder mooi allemaal. Jammer dat ik ze nog niet live heb kunnen zien.