Nummer 10 alweer, als we alleen de studioplaten meetellen. En dat in twintig jaar tijd. Ik vind dat een aardige score voor The Levellers. Goed er zijn productievere bands, maar ze scoren boven het spreekwoordelijke gemiddelde. Vooral ook als je ermee rekening houdt dat ze vooral een degelijke live-reputatie hebben en dat komt door extensief toeren. Maar dan letterlijk, want het aantal keren dat ik The Levellers al op een festival voorbij heb zien komen kan ik niet meer tellen op een hand. En live stellen ze nooit teleur. Op plaat? Eigenlijk ook niet, al weet je exact iedere keer wat je krijgt. Zeer genietbare folk met een licht punky inslag, die echter niet uitstijgt boven andere bands in het genre. En dat wreekt zich op Letters from the Underground. Want diverse keren kijk ik toch op omdat ik het idee heb een nummer van Dropkick Murphys of Flogging Molly te horen. Nooit The Pogues helaas. Desalniettemin is Letters from the Underground geen slechte plaat, maar ook geen topper in hun oeuvre. Wellicht ging het toch nog niet slecht genoeg in Engeland (zoals in de hoogtijdagen van de band, toen de Levellers de vaandeldragers van sociale protesten waren). We kijken, met de huidige recessie, dus met volle verwachting uit naar de volgende plaat...

# 

|

| Dauwpop 2011 | Gr.R. | 27 november 2008 | reacties (0)

Nadat de lp in veel winkels plaats moest maken voor de cd, is er nu een tijd aangebroken dat de cd langzaam het veld moet ruimen voor de dvd. Als band ben je dan ook (financieel) gek als je hier niet in mee gaat. Ook al ben je nog zo links als The Levellers, de schoorsteen moet roken. De Britse folkpunkers brengen een optreden dat ze op 31 maart 2006 in Reading Hexagon uit op ��n dvd waaraan een dvd is toegevoegd met extra's. De band brengt op hun concerttour die volgde na hun in 2005 verschenen album Truth & Lies werk van dit album aangevuld met de nodige aan Levellers-klassiekers die de band vanaf de begin jaren'90 genoeg hebben verzameld. Als je naar mijn mening zo nodig een concert op dvd moet uitbrengen dan moet het een fijne herinnering zijn voor de fans en diegene die er niet bij waren een spijtig gevoel geven dat ze er niet bij geweest zijn. Het concert maakt echter een uitgebluste indruk waarbij de geluidsproductie bovendien ook nog erg matig is. Het lijkt alsof het publieksgeluid tijdens de nummers weg gemixt is ten koste van het bandgeluid dat heel vlak klinkt. Iets wat anno 2006 toch echt niet nodig is. Het spijt me dan ook om te moeten zeggen dat het mij nergens opwind en ik niemand aanraad om te gaan kopen. Dat is met de live opnames op de extra toegevoegde dvd echter heel anders. De vergaarbak aan materiaal laat een band in hoogtij zien in 1993, prachtig klinkende opnames van de akoestische toer in 2004 en opruiende live opnames uit 2005 met Billy Bragg ter nagedachtenis aan Joe Strummer van The Clash. Stuk voor stuk concerten waar ik best bij geweest zou willen zijn. De interviews daarentegen hadden van mij achterwege mogen blijven. Al met al is de dvd zijn geld niet waard en zou ik het geld besteden aan een kaartje voor de komende toer die in de week van 18 maart ook ons land aan doet. Stiekem heb ik zo'n vermoeden dat daar de vonk wel overslaat.

# 

|

| Ewie | 06 maart 2007 | reacties (0)

Een keer in de vier jaar kijk ik naar atletiek op tv. Ik ben van huis uit niet zo'n sportliefhebber. Dit in tegenstelling tot mijn broer. Ik vermoed dan ook dat hij beslag heeft willen leggen op alle sportgenen in onze familie. En ik? Ik mocht in ruil daarvoor alle muziekgenen hebben. Prima deal. Maar er zijn dus toch nog stiekem een paar sportgennetjes over geglipt, waaronder eentje met een zwak voor olympisch polsstokhoogspringen. Vandaar zag ik de legendarische Oekra�ner Sergej Boebka enkele malen de strijd aanbinden met zijn eigen wereldrecord. Zes meter en veertien centimeter. Dat record uit 1994 staat nog steeds. Een letterlijk hoogtepunt. Sinds die sprong lag de lat voor Sergej te hoog. In dat jaar kwam ook het titelloze album van The Levellers uit. Die plaat zie ik nog steeds als het hoogtepunt uit hun carri�re. Sinds die plaat lijkt ook voor The Levellers de lat gewoon te hoog te liggen. Want op het recent verschenen Truth & Lies hoor ik weer meer van hetzelfde soort crusty folkrock. Weer dezelfde aanloop. Dezelfde afsprong met dezelfde polsstok. En er zit heus wel genoeg spanning in die polsstok, maar helaas: alw��r net onder die lat door. Hoewel het applaus voor de dappere poging om de recordhoogte van weleer te evenaren weerklinkt in het stadion, wordt het misschien toch eens hoog tijd voor een nieuw springtechniek.

# 

|

| André | 01 juni 2005 | reacties (0)