Resultaten getagd als “Under Byen”

Under Byen - Alt Er Tabt

Under Byen - Alt Er TabtLange lanen, mooie eikenbomen en glooiende heuvels, zo'n bos was het. Met af en toe een naaldboom. Ik hou niet van naaldbomen. Geen idee wat ik in dat bos ging doen maar iets had me die morgen gezegd dat ik nodig eens in het bos moest gaan wandelen. Dus had ik mijn rugzak gepakt, er een pakje appelsap ingestopt, wat boterhammetjes, was ik in de trein gestapt en nu liep ik daar, in dat bos. Over de lange lanen liep ik. Bewonderde de eikenbomen. Beklom de glooiende heuvels. Negeerde de naaldbomen, jeugdtrauma's kun je beter koesteren. Gejammer in de verte. Op een bankje at ik een boterhammetje en besloot dat het mooi was daar, op in het bos. Ik denk dat ik een liedje voor mezelf zong en verder gewandeld ben. Ik weet nog dat ik probeerde aan de cd te denken die ik van Storm gekregen had en en aan de foto die hij me even later gestuurd had die direct mijn aandacht had maar godsamme, hoe klonk die cd nu toch en hoe moest ik dat überhaupt nog weten hoe die cd ook alweer heet die als dat gejammer steeds luider werd? Ik wilde dat ik een vrouw had en in de auto zat, dan konden we een stukje over de snelweg gaan razen en ondertussen discussiëren zoals Storm altijd doet en dan was ik nu allang klaar geweest met die recensie en hoefde ik niet naar dat gejammer te luisteren. Ondraaglijk eenzaam klonk het. Ik besloot te gaan kijken wat het was. Ik wurmde me tussen de naaldbomen door en daar vond ik hem. Vastgebonden aan een dikke eikenboom. Aan de schuurplekken in zijn nek te zien had hij goed zijn best gedaan om los te komen. De pianist. Zijn handen op zijn rug gebonden. Wat lappen in zijn mond. Hij die jarenlang met zijn vriendjes en vriendinnetjes muziek had mogen maken en liedjes had mogen schrijven was vastgebonden aan een boom in het bos en opeens werd alles duidelijk. De cd van Storm. Het experimentele geneuzel. De onsamenhangende muziek. De gekunsteldheid. Ze hadden hem, de man die hen jarenlang de goede kant opstuurde, aan een boom gebonden en waren zonder hem verder gegaan. Arme pianist. Arme wij.

Under Byen - Samme Stof Som Stof

  • Gepubliceerd op
  • Door
  • in

under_byen-samme_stof_som_stof.jpgWie een keer oog in oog heeft gestaan met Under Byen's Henriette Sennenvaldt, verdronken is in die mooie ogen onder haar donkere wenkbrauwen en haar live heeft horen zingen, weet dat er zoiets als een God bestaat. Zo'n zeldzaam schepsel als Henriette kan namelijk niet verwekt zijn door stervelingen, maar slecht geschapen door iets bovennatuurlijks. Wat dat betreft zit ze - vast niet toevallig - ook precies in de goede band. Under Byen gaat al sinds haar oprichting, zwervend tussen stromingen, eigenwijs haar eigen gang. Maar doet ondertussen niet moeilijk over iets aards zoals het maken van een remix voor een Rammstein-nummer. En als iets mijlenver van Under Byen verwijderd ligt, dan zijn het wel de marcheerbare ritmes van Rammstein. Deze en andere nevenbezigheden maakten wel dat er lang gewacht moest worden op hun nieuwe cd Samme Stof Som Stof. Maar het was het wachten zeker waard. Samme Stof Som Stof klinkt, ondanks de bezettingswisselingen die er geweest zijn in de tussentijd, nog steeds zoals ik verwacht had dat de volgende stap van Under Byen na Det Er Mig Der holder Traeerne Sammen zou klinken, maar overdondert me toch. De band laveert sierlijk tussen avant-garde, klassiek en pop/rock en zorgen met hun tegendraadse, maar toch melodieuze nummers, dat je door de immer spannende instrumentatie die de stem van Henriette omringen als van zelf meegezogen wordt in de muziek. Als je visioenen krijgt van Kate Bush en Björk bij het beluisteren van Samme Stof Som Stof, dan verbaast me dat niets. Ik kreeg ze ook, maar hopelijk zie je dan ook net als ik de jaloerse bewonderende blik in hun ogen...

Under Byen - Det Er Mig Der holder Traeerne Sammen

Al sites afgrazend kwam ik ergens in 2001 op een site de naam Anja Garbarek tegen. Met eng dicht in de buurt van haar naam de naam van Mark Hollis en vlak daarnaast Richard Barbieri en die van Steven Wilson. Er is minder voor nodig om mij nog hongeriger te maken, dan ik normaal al ben, kan ik je verzekeren. Met gezwinde spoed ging het dan ook naar de dichtstbijzijnde internetCDdrivethrough en een week later was ik verslaafd aan Smiling and Waving. Wat een goddelijke plaat, waarop Garbarek flirtte met folk, jazz en avantgarde-invloeden. Een jaar later had me, weet ik nu ik Det Er Mig Der holder Traeerne Sammen gehoord heb, bijna hetzelfde kunnen overkomen. Under Byen doet namelijk ongeveer hetzelfde als Garbarek deed, maar ik was, vrees ik, te lui om ze te vinden. Gelukkig doet Excelsior tegenwoordig ook aan buitenlandse licentieplaten en komt het allemaal toch nog goed! Het gevoel dat me overkwam bij de eerste noten van Det Er Mig Der holder Traeerne Sammen was bijna hetzelfde als dat van Smiling and Waving, verstild en kaal, maar toch ragfijn geïnstrumenteerd. Met de mystieke stem van de blonde godin Henriette, af en toe naar Björk neigend, die steeds weer boven komt drijven. Dit is zo'n plaat waarbij het na het laatste nummer aangenaam is als het even stil is en de nummers nog doorzoemen in je hoofd.

File: Under Byen - Det Er Mig Der holder Traeerne Sammen
File Under: Uit 2002, maar daar zit ik niet mee
File Audio: [ Det Er Mig Der holder Træerne Sammen ][ Legesag ]