Shearwater werd in 2001 door Okkervil River-leden Jonathan Meiburg en Will Sheff opgericht als spin-off bandje voor het schrijven van introvertere liedjes met uitgebalanceerde cadens. Inmiddels is de band uit Austin, Texas al twaalf jaar lang op de planken te bewonderen. Meiburg nam gedurende het drieluik Palo Santo, Rook en The Golden Archipelago de teugels steeds strakker in handen. Het nieuwste Shearwater-album Animal Joy belichaamt voor Jonathan een schone lei. Nieuwe bandleden, een nieuw geluid en een nieuwe synopsis. De 36-jarige muzikant annex ornitholoog heeft Austin ingeruild voor New York, waar hij opnieuw de liefde heeft gevonden. Jonathan: 'Na het afronden van Animal Joy was ik er weer klaar voor. Ik dwaalde voor mijn gevoel voor een lange periode af, maar nu maak ik weer deel uit van de wereld. De plaat gaat hier ook een beetje over: jezelf verliezen, een ommekeer maken en opnieuw terugvinden.'

# 

|

| Interview | Jasper | 21 juni 2012 | reacties (1)

Shearwater is het project van Jonathan Meiburg, een man die meer heeft met vogels dan met mensen. Hij is behalve muzikant ook professioneel ornitholoog. Meiburg studeerde ooit af in de geografie, speelde in de band Okkervil River en heeft inmiddels zes albums gemaakt met Shearwater, waaronder een trilogie over de impact van de mens op de wereld. Na de prachtige voorganger Rook uit 2008 sluit The Golden Archipelago deze trilogie af en focust volgens Meiburg vooral op het menselijk leven op eilanden. Hoe duf dit ook allemaal klinkt, Meiburg heeft echt een prachtig album afgeleverd. In ieder geval weet hij waar hij het over heeft. The Golden Archipelago is eigenlijk een verslag van de tijd die hij voor zijn afstudeeropdracht doorbracht tussen ge�soleerde volkeren op afgelegen plekken in onder andere Argentinië, Canada en de Falklandeilanden. Opener "Meridian" begint met opnames van zang van de verbannen inwoners van Bikini Atol en gaat dan geleidelijk over in het fraaie gitaarspel en warme stemgeluid van Meiburg. Als iets opvalt aan The Golden Archipelago dan is het wel de subtiliteit. Afgezien van het agressieve en ophitsende "Corridors" weet ieder nummer een sfeer op te wekken van volstrekte rust en sereniteit. Raakvlakken zijn er vooral met Talk Talk's Spirit of Eden en Meiburg's stem komt vaak eng dicht bij die van Mark Hollis. The Golden Archipelago is een zeer smaakvol en sfeervol werk van deze bijzondere indievogelaar.

# 

|

| Blink | 10 februari 2010 | reacties (0)

Raar is dat: ik heb alle Okkervil River-cd's in de kast staan, maar op de een of andere manier heb ik van Shearwater, dat ooit begon als zijproject van de Okkervil River-leden Jonathan Meiburg en Will Sheff, nooit een album onder ogen gehad. Ondertussen zit Sheff overigens al niet meer in Shearwater en Meiburg heeft Okkervil River vaarwel gezegd om zich te focussen op Shearwater. Gezien de 'Thank You' aan Will Sheff kunnen de twee nog prima door een deur. Toch bevreemdt het missen van Shearwater door mij me, want meestal is een compleet oeuvre van een band in de kast een goed excuus voor mij om ook wat 'breedte'-aankopen te doen. Maar goed, het is nooit te laat om daar verandering in aan te brengen en het al deze zomer verschenen Rook is absoluut een reden om dit te doen. Dat wil overigens niet zeggen dat iedereen die Okkervil River goed vindt nu blind alle Shearwater-cd's aan moet schaffen. Shearwater is namelijk in het gros van de nummers een stuk ingetogener dan Okkervil River en ik kan me zo voorstellen dat niet iedereen voor de bijl gaat bij het horen van de stem van Meiburg, want heel gemakkelijk in het gehoor ligt die niet. Op sommige moment doet hij een beetje aan Antony Hegarty denken, maar hij trekt ook vaak de mijmerende kant op van Mark Hollis in zijn latere werk. Ik houd daar wel van. Helemaal omdat de songs soms ook in die hoek te scharen zijn. "I Was A Cloud" is hier een fraai voorbeeld van. Toch laat Meiburg af en toe zijn songs ook nog behoorlijk rocken ("Century Eyes"). Maar vooral kleedt Meiburg zijn nummers veelvuldig fraai aan. Hiervoor haalt hij onder andere vibrafoon, xylofoon en allerhande orgels uit de kast, maar schuwt een kaal nummer ook niet. Het maakt de band van deze ornitholoog inderdaad gelijk aan de sierlijke, maar onopvallende vogel waar hij naar vernoemd is. Maar valt hij je wel een keer op, dan geniet je er met volle teugen van.

Voor het concert van Shearwater in Tivoli gaven we setjes van twee kaarten weg. Daarvoor ben je nu te laat!

# 

|

| Crossing Border 2008 | Prijsvraag | Storm | 05 november 2008 | reacties (6)