Als ik mijn kalender bekijk is het iedere keer weer ernstig schrikken hoe de tijd voorbij vliegt. Potdorie, het was toch nog niet zó lang geleden dat ik in een spijkerjack met Saxon- en Status Quo-patches puistjes stond uit te knijpen? Blijkbaar wel. Raar, want in diezelfde tijd heeft Boston toch echt maar vijf cd’s uitgebracht. Maar ja, Boston – of beter gitarist/oprichter/financier Tom Scholz – is dan ook eng perfectionistisch als het op geluid aankomt. Dat betekent dat bandleden volop de tijd hebben om aan eigen projecten te werken. Dat is precies wat Brad Delp en Barry Goudreau al jaren doen. Onder allerlei namen hebben deze heren al samengewerkt in de loop der jaren. Twee van die projecten zijn op deze cd’s te vinden. RTZ bracht maar één enkele cd uit, Return to Zero uit 1991. Dit is al de tweede verzamelaar met nummers die die cd nooit hebben gehaald, na Lost uit 2000. Het is Boston wat de klok slaat. De koortjes, maar vooral de kamerbrede gitaartapijten van Goudreau en de wat nasale zang van Delp. Een slag minder natuurlijk, maar toch best aardig. De eerste helft van de cd tenminste, want daarna is het voornamelijk enge 80’er jaren poprock-met-bliepjes. Da’s zonde, want met een stuk of zes nummers had je een aardige EP uit kunnen brengen, nu wordt het een bord met kliekjes. Delp & Goodreau is een ander verhaal. Nieuw materiaal dat meteen als bonus-cd wordt toegevoegd. Laat ik het zo zeggen: dat is meer dan terecht. Een zelfstandige release van deze ongeïnspireerde en krachteloze songs was pure verspilling geweest. De laatste Boston-cd en dit cd’tje tonen aan dat je ook zelfs op lage productiesnelheid vlug oud kunt worden. Zou mijn kalender dan toch gelijk hebben?
mij=Frontiers