Toen ik enkele jaren geleden in Kopenhagen rondliep, viel me vooral op hoe verschrikkelijk schoon het er was. Geen papiertje op straat, geen graffiti te zien, op straat alleen maar nette en verzorgde mensen. Het verbaast me dan ook niks dat de jongens van The Elephants uit deze stad afkomstig zijn. Hun muziek klinkt namelijk ook netjes, schoon en verzorgd. Als ze dan ook nog op hun website zetten dat ze van ‘funny instruments, trees and long walks’ houden, dan begint het beeld van ideale schoonzonen zich toch aardig op te dringen. En inderdaad, hun ouders zijn vast zeer in hun nopjes met de geen-vuiltje-aan-de-lucht-deuntjes op Take It! Op zich is er helemaal niks aan te merken op het album. Er wordt goed gespeeld, de composities zijn zonder meer sterk en de zanger heeft een prachtige stem. Het is vrolijke indiepop van de braafste soort, maar weet toch te overtuigen. Een van de hoogtepunten is het godzijdank even iets minder vrolijke “Molehills”, dat een Mazzy Star-achtige dromerigheid heeft. Maar toch, als dit album een mooie witte muur in het centrum van Kopenhagen was, dan zou ik er graag eens flink wat bussen verf tegenaan willen smijten. Zo keurig braaf is het.
mij=Tapete / Sonic