In 1982 zong Prince er al over: 1999. De opener van Work van Shout Out Louds heet ook “1999” maar is niet te vergelijken met het nummer van de dwerg uit Minneapolis. Prince wilde vooral feesten als ware het 1999, maar zanger Adam Olenius van de Zweedse band heeft gewoon goede herinneringen aan het jaar: ‘I never felt so alive since 1999’. Het nummer is gebaseerd op een neurotisch orgeldeuntje, maar wordt leuk opgebouwd en eindigt zelfs met overstuurde gitaren. Prima indiepop uit het boekje, al is de zang een beetje vlak. Ook op de rest van het album staan prima nummers met mooie achtergrondzang van toetseniste Bebban Stenborg, maar voorman Olenius kan eigenlijk gewoon te weinig met zijn stem. Op goede momenten klinkt hij als een jonge Robert Smith die als Jarvis Cocker probeert te zingen, zoals op “Walls”. Als hij de hoogte ingaat, zoals op het fraaie “The Candle Burned Out” dan is het mooi, maar verder is de intonatie op vrijwel ieder nummer identiek en dat is doodzonde voor een verder heerlijke plaat. En het stomme is dat hij op afsluiter “Too Late Too Slow” laat horen dat hij het wel kan! Een schitterend nummer waarin de zang van Olenius en Stenborg prachtig samensmelt, maar mosterd na de maaltijd.
mij=Merge / Rough Trade