Maybeshewill – I was here for a moment then I was gone

Muziek is net voedsel. Smaken zullen altijd wel verschillen, maar volgens de topkoks van de diverse kookprogramma’s op tv heeft een goed gerecht altijd die juiste combinatie van smaken en moet het aantrekkelijk worden gepresenteerd. Daarnaast is een goede afwisseling in structuur belangrijk. Carnavalsmuziek is wat dat betreft net een bordje slappe pap. Dan is een band als Maybeshewill een stuk spannender met die smaakvolle mix van harde en zachte structuren. Het derde album I Was Here For A Moment, Then I Was Gone smaakt vooral naar een redelijk bekend recept uit de keuken van de post-rock, maar het wordt wel erg fraai geserveerd op een bedje van stemmige piano en vioolpartijen, overgoten door een stevige saus van gitaren en strakke drums. Wat vooral opvalt in vergelijking met eerdere albums is dat de insteek bombastischer en dramatischer is geworden, alsof de band een soort Muse van de post-rock wil worden. Daar moet je dus van houden, maar ik vind dat de zoete en pittige smaken wel heerlijk worden gecombineerd, zoals op nummers als “Farewell to Sarajevo” en “To The Skies From A Hillside”. Het is over het geheel genomen ook een stuk rustiger dan eerdere albums, zoals het veel pittigere debuutalbum Not For Want Of Trying dat meer richting de metal ging, denk aan een band als And So I Watch You From Afar. Dat ruigere gitaarwerk mis ik dan een beetje op dit nieuwe album, net zoals de geluidsfragmenten en de leuke songtitels (op eerdere albums stonden “The Paris Hilton Sex Tapes”, “We Called For An Ambulance But A Fire Engine Came” en “How To Have Sex With A Ghost”). Dan zou je kunnen zeggen dat dit album wat tegenvalt, maar de gerechten zijn wel gewoon van een hoog niveau, vergelijkbaar met wat topkoks als God is an Astronaut en Long Distance Calling serveren. Wat dat betreft mag Maybeshewill dan ook op geen enkel post-rock menu ontbreken.

mij=Function / Import