Als ik vroeger even helemaal los moest, dan draaide ik altijd snel een tapeje met grindcore. Dan had ik de ruis uit mijn hoofd zo verwijderd of mijn ergernis opzij gezet en kon ik er weer met frisse tegenzin tegenaan. Tegenwoordig doe ik dat anders. Dan pak ik bijvoorbeeld een plaatje van absurdisten als Mi Ami. Deze band, die het platenlabel Thrill Jockey oppikte uit de catalogus van het helaas opgedoekte Touch & Go, liet op hun vorige album Watersports al horen dat bijna niets hen te dol was, op deze nieuwe cd Steal Your Face doen ze er nog eens een stapje boven op. Aan de hand van zanger Daniel Marin-McCormick, wiens stem volgens velen vast geprezen zal worden als meest irritante in de scène, worden alle muurtjes die er her en der nog overeind stonden met vlakke hand omver geslagen. Mi Ami jent, verwent, prikkelt, ontroert, beangstigt, nuanceert, combineert, fulmineert, schuurt, walst, naait, tintelt, excelleert, oogst, domineert, verzaakt, ontdekt, schept, ontketent, wordt, dendert, verwent, communiceert, zaait, besprenkelt, slecht, wast, maait, palmt, draait, gaat, dubbelt, irriteert en nog een slordige 99 andere werkwoorden waar ik nu even geen plek voor heb. De totale vrijheid en rijkdom die dat oplevert is geweldig vastgelegd door Trans Am’s Phil Manley. Het moet voor hem geen sinecure geweest zijn om de boel in goede banen te leiden. Zoals het voor een luisteraar ook geen sinecure is om deze trip los te laten als hij je eenmaal goed te grazen genomen heeft. Je begrijpt niet waarom je gaat, maar je gaat. Tot het gaatje.
mij=Thrill Jockey / Konkurrent