Op zich heb ik niets tegen vervormde stemmen. Zoals Air dat veelvuldig deed bijvoorbeeld. “Sexy Boy” is nog steeds hemels wat mij betreft. Het past ook heel goed bij de hemelse synthesizers van de Fransen. Daar zullen weinig mensen moeite mee hebben. Bij Sleep Party People kon het wel eens wat moeilijker kunnen aarden bij luisteraars. Ik weet niet of het de stem is van Brian Katz die je hoort, maar die is zo erg vervormd dat hij op de debuut-cd van deze Deense geluidsgoochelaar het midden houdt tussen een robot en een mens. Voor hetzelfde geld heeft hij een stemcomputer ingezet om de boel in te zingen. Of een van de Chipmunks. Dat zou dan wel weer knap zijn. In ieder geval heeft Katz de hele cd in zijn eentje knap in elkaar geknutseld in zijn slaapkamer. Muzikaal gezien zit Sleep Party People sterk op de lijn van de Cocteau Twins. De combinatie van stem met muziek maakt het titelloze debuut tot een tamelijk weirde luistertrip naar het universum van Brian Katz. Ik vraag me wel af hoe hij dit live, met de band die hij ondertussen om zich heen verzameld heeft, gaat vertalen. Als hij dat net zo indrukwekkend doet als Air, dan kon het wel eens een fraaie show worden.
mij=Speed Of Sound
4 reacties