Een van de grote verrassingen van het afgelopen Arrow Rock Festival was voor mij Twisted Sister. Het miezerde al een tijdje en het publiek werd daardoor wat mat, maar het kostte Dee Snider maar twee songs om het publiek mee te krijgen. Twisted Sister is niet subtiel, de songs zijn hooguit meesterwerkjes in de categorie highschoolanthems en toch kwam alles en iedereen in beweging. Inclusief de pakweg driejarige die eerst van zijn moeder ruige stickers over de Jip en Janneke-afbeeldingen geplakt kreeg. Als driejarige kun je ook heel ruig meedoen, maar dan moet het wel in stijl, nietwaar? Het vervolg is een live-cd en -dvd, getiteld live At The Astoria. Bij opener “What You Don’t Know (Sure Can’t Hurt You)” is het geluid nog verre van fraai, maar vanaf de tweede song, “The Kids Are Back”, is te merken waarom Twisted Sister nog steeds bestaansrecht heeft. De band kent alle hardrocktrucjes en ook al is de uitvoering daarvan slechts in houthakkersvariant te krijgen, de energie die van het podium afkomt is opvallend. Vooral Dee Snider toont zich een buitengewoon vaardig frontman, tussen alle “sick motherfuckers” door. Zestien songs is wat mij betreft echter wel wat aan de lange kant met het toch vrij eenzijdige repertoire. Als je de cd beluistert en dus de beelden achterwege laat, vallen het beperkte repertoire en de technisch allesbehalve vlekkeloze uitvoering nog wat meer op. Om die reden is dan ook de dvd te prefereren. Voor de rest moet je er niet te veel over nadenken en de klassiekers over je heen laten komen.
mij=Demolition / Suburban
Is het niet highschool anthems?
Potdorie, hep er eentje met z’n klauwen aan m’n stukkie gezeten.
*trekt de knuppel uit de kast en stroopt de mouwen op*
Die heeft het alleen fout verbeterd dan!
Nou, *verbeterd* heeft ‘ie het zeker niet… 😉