Goh, wat ben ik toch weer Web 2.0, of zijn we inmiddels al bij 3.0 aanbeland? De muziek voor deze recensie komt loeihard binnen via Spotify, de tekst zelf schrijf ik in Google Docs, de bio lees ik op Last.fm, en via Twitter lees ik wat de band zoal uitvreet. Het komt niet vaak voor dat een te recenseren plaat al op Spotify staat, maar in dit geval was het mogelijk omdat Free Blank Shots al in februari uitkwam in thuisland België. Soms valt het kwartje bij onze zuiderburen nou eenmaal net iets eerder dan bij ons. En was het het wachten waard? Als je van degelijke stonerrock met goede melodieën houdt wel. Het debuut van het drietal uit Gent staat als een huis, maar het is wel een rijtjeshuis. Afgezien van het opvallend sterke drumwerk en een mooi ingetogen en traag nummer als “Snails and Bones” gebeurt er eigenlijk toch net te weinig spannends of opzienbarends. Toch is het smullen voor liefhebbers van de stevigere Kyuss-gitaarriff en Dave Grohl-drums, en live heeft de band inmiddels een behoorlijke reputatie opgebouwd. Op het laatste, instrumentale nummer “Cowboy Panda’s Revenge” sluit de band het album als een weergaloze toegift af, vanuit de tenen. Free Blank Shots is een album dat eigenlijk gewoon een concert had moeten zijn.
mij=PIAS
2 reacties