Lang, heel lang geleden was er een Canadees indiebandje met de naam Eric’s Trip. De band maakte in de jaren negentig enkele albums voor het Sub Pop label, maar brak nooit echt door en kon niet in de schaduw staan van labelgenoten Nirvana. In 1996 viel de band dan ook uit elkaar. De bandleden verloren elkaar echter niet uit het oog en er volgden zelfs diverse reünieconcerten. Bassiste en vocaliste Julie Doiron bracht vanaf 1996 een behoorlijk aantal soloplaten uit en werd op Woke Myself Up uit 2007 en ook dit nieuwe album bijgestaan door diverse leden van Eric’s Trip. Op I Can Wonder What You Did With Your Day is de cirkel helemaal rond. Het oude, wat ruigere geluid van Eric’s Trip keert terug en wordt afgewisseld met de breekbare, persoonlijke liedjes van zuchtmoeder Doiron. Vooral tussen het lieve heimweeliedje “Nice to Come Home”, met de lekker knullige rijmelarij ‘It’s always nice to come home, after getting lots done’, en het daaropvolgende “Consolation Prize” met vervormde gitaren is het contrast behoorlijk groot. Julie Doiron laat op dit album horen dat ze haar vroegere band nog niet vergeten is en verder simpelweg gelukkig is. Het album begint met het vrolijke gekwetter van vogeltjes en eindigt met het veelzeggende “Glad to Be Alive”. Het is Julie oprecht gegund natuurlijk, maar toch is het allemaal net iets te vluchtig om enige indruk achter te laten.
mij=Jagjaguwar / Konkurrent