Na Verpand en Verwant is Wild Verband de derde Nederlandstalige cd van BJ Baartmans. Blijkbaar heeft hij definitief zijn plek gevonden in het schrijven van Nederlandse teksten. Zijn stem, hees met beschaaft Limburgs accent, leent zich ook bijzonder goed voor het zingen in zijn moerstaal. Ik hoop ook niet dat Wild Verband zijn laatste Nederlandstalige cd zal zijn. Het verschil ten opzichte van zijn twee voorgangers is niet groot. Hooguit heeft hij zijn stijl verder geperfectioneerd en creëert hij nog meer zijn eigen geluid. Aan de ene kant doet hij door zijn accent denken aan provinciegenoot Jack Poels, maar qua verteltrant zit hij meer in de richting van Henny Vrienten of Frank Boeijen. Maar wat zo fijn is aan Wild Verband is net als op zijn voorgangers het koele gitaarwerk van Baartmans, dat me vast niet voor niets af en toe aan Pink Floyd’s David Gilmour doet denken. Check maar eens het begin van “Een Dag Om Nooit Te Vergeten”. Gilmour had het zo zelf kunnen spelen. Zijn gitaarwerk is duidelijk Baartmans onderscheidende kenmerk geworden. Er zijn twee vreemde eenden in de bijt. Het eerste is het soulvolle “Is Dit Hoe Het Gaat”, een duet met Beatrice van der Poel waarin het tempo net iets hoger ligt. Het andere is “Als Het Niet” waarin geen spoor is te vinden van Baartmans’ anders zo fraaie gitaarspel. Dat nummer werd dan ook opgenomen in de tijd dat Baartmans door een nare blessure zelf geen gitaar kon spelen.
mij=Inbetweens / Clearspot