Uppermost – Revolution

Dat je gave dingen kunt doen met stereo bewezen de Beach Boys al in de jaren zestig. Over Pet Sounds, dat je op cd tegelijkertijd in mono en stereo koopt, is niet voor niks al veel geschreven. Daaraan moest ik een beetje denken bij de nieuwe plaat van Uppermost, die met Revolution alweer zijn vijfde album binnen twee jaar (!) uitbrengt. In het mooie trage nummer “The Core”, dat wat doet denken aan de soundtrack van The Matrix, zit rond 2:47 een zogenaamd binaural-effect waarbij het net lijkt alsof het drumstel ergens recht voor je hoofd hangt. Gaaf! Via twitter werd ik prompt gewezen op een hele verzameling binaural-opnamen op Soundcloud (dank, @dirkboersma); ik vermoed dat ik die effecten nu opeens in veel meer muziek ga terughoren. Verder is Revolution eigenlijk een vrij voorspelbare, lekkere danceplaat. Uppermost maakt voortreffelijke French Touch-discofunk maar heeft kennelijk besloten – net als een artiest als She trouwens – om de presets van zijn synthesizers eeuwig op dezelfde stand als Daft Punk en Justice te laten staan. Hij zal daarmee dus nooit ontkomen aan het copycat-stempel. Sterker nog, is Uppermost op deze manier niet een ideale ghostproducer? “Fearless” is duidelijk een rip-off van Justices “Stress” en in “Funk Transmission” wordt zo ongeveer “Da Funk” gescandeerd. In “Love” hoor ik weer invloed van Jon Hopkins. Heel goed nagedaan, maarre… is dit het dan? Moet dat rare stereo-effect nou het enige originele zijn wat me van deze verder zo knap geproduceerde plaat bijblijft? Met een titel als deze? Kom nou.

mij=Uppwind