In nota bene één van de lichtvoetiger songs op Burn Your Fire For No Witness horen we Angel Olsen plotselinge Hank Williams aanhalen: ‘I feel so lonesome I could cry’ (“Hi-Fi”). Haar tweede plaat is dan ook geen vrolijke affaire. Ik weet ook niet of je dat mag verwachten van iemand die onder de vleugels van Bonnie Prince Billy haar eerste stappen als muzikant gezet heeft. In Nederland zagen we haar met Emmett Kelly – ook uit de band van Bonnie Prince Billy – optreden, voor dit album heeft ze haar eigen trio opgezet. Naast haar stem en gitaar horen we drummer Josh Jaeger en bassist Stewart Bronaugh. Maar hun rol is die van begeleider: het is de prachtige en bij tijd en wijle hartverscheurende snik van deze zangeres uit Missouri die de plaat draagt. De elf songs zijn minder folky dan die op haar debuutplaat Half Way Home, maar worden gedragen door weerbarstige rock met een fikse scheut gothic country en een duistere, aan The Velvet Underground en PJ Harvey refererende sound. Voor de broodnodige lucht nam ze het eerder genoemde “Hi-Fi” en “Forgiven/Forgotten” op. Maar ook die twee geweldige tracks maken het geen zomer. Wel zorgen ze er mede voor dat Burn Your Fire For No Witness de eerste plaat van 2014 die het predikaat ‘Jaarlijstjesvoer’ meekrijgt.
mij=Jagjaguwar / Konkurrent
4 reacties