Het thema van deze recensie is zoals Calimero het verwoordde: ‘het is niet eeeeewlijk’. Want, hoe onze opperdespoot ook zijn best doet om plaatjes terecht te laten komen bij de recensent die er de meeste voeling mee heeft, ook hij slaat de plank wel eens mis. En dan kan het gebeuren dat een op zich heel behoorlijk cdtje een zuurpruimerig stukkie an z’n broek krijgt. Dit is er dus zo een. Denison Witmer is een singer-songwriter. Daar moet je van houden. De meeste singer-songwriters zingen en spelen alles in hun eentje, maar speelt Witmer hier met een volledige band. Dat is de redding, want ondanks dat het prachtige liedjes zijn, met bij vlagen poetische teksten, slaat de verveling bij dit soort muziek snel toe. Nou moet ik het de opperdespoot nageven. Hij kent mijn zwak voor de gebroeders Finn en als je een in het oor springende referentie zou moeten noemen, dan zijn zij het. Met name openingsnummer “Looking for you” heeft qua toonzetting en muzikale omlijsting veel van een wat minder Crowded House nummer. Toch kan de The river bends… niet echt boeien. Een andere recensent die meer bereid is er echt voor te gaan zitten, goed te luisteren en nog meer de tijd neemt om de schoonheid van de liedjes te doorgronden zou waarschijnlijk een glorieuze beschrijving geven van deze CD. Want echt, het zijn mooie liedjes! Maar zoals gezegd, het is niet eerlijk. Jammer voor Denison Witmer.
mij=Bad Taste / Suburban