VA – Women's World Voices Volume 5

In de auto (pt.11)
“Zo, mooie verpakking zeg!”
“Ja, van die Women’s World Voices maken ze behoorlijk wat werk qua vormgeving. Maar daar gaat het toch niet om? Het gaat natuurlijk voor alles om de muziek.”
“Vind je de muziek op deze cd’s wel goed dan?”
“Poeh! Daar vraag je me wat. Dit soort verzamelaars is altijd lastig te beoordelen. En dan zijn het nog twee cd’s ook. Het lounging deel, die hoor je nu, vind ik in ieder geval wel mooi. Echt heel zorgvuldig samengesteld. Die Natacha Atlas cover van “Man’s World” die je zojuist hoorde, die is echt top. Dat nummer blijft ook echt hangen door die Arabische zang van haar. Dat kan ik niet zeggen van alle andere nummers.”
“Ik krijg een beetje het idee dat het zo’n cd is voor een iets te correcte wereldwinkel. Je weet wel alles netjes aan de kant en zo. Daar verkoopt zo’n cd volgens mij goed.”
“Ja, dat denk ik ook. Typisch iets voor zo’n koffieshop van de Douwe
Egberts. Doe die tweede cd er maar eens in. Ben benieuwd of je daar ook hetzelfde van vindt als ik.”
….
“Hmmm, dit vind ik een stuk minder eerlijk gezegd. Jammer dat ze die niet-Westerse nummers verwesterd hebben. Het klinkt daardoor zo weinig
werelds? Raar dat me dat bij die eerste cd totaal niet stoorde.”
“Dit deel heet ook niet voor niets Global Crossroads natuurlijk. Maar het is wel precies wat ik er ook van vind. Ojos de Brujo kan er wel goed mee om gaan vind ik. Maar ja dat is Spaans en het gewend denk ik. De nummers waar niet die Westerse slagroom overheen is gespoten, springen er gelijk uit. Zoals die Portugese die je nu hoort. Hoe heet die?”
“Mafalda Arnauth. Dit is inderdaad mooi en verschoond gebleven van die
slagroom.”
“Zo staan er nog een stel mooie nummers op zonder slagroom, maar van mij hadden ze allemaal zo mogen zijn.”

mij=Coast to Coast