Holopaw - Quit +/or Fight

Op het moment dat ik Quit +/or Fight van Holopaw met een sierlijke boog in mijn cd-speler laat belanden begint het buiten te sneeuwen. Ik wrijf met mijn knuistjes in mijn ogen. Het is augustus, het is net iets meer dan twintig graden en toch dwarrelen buiten de sneeuwvlokken naar beneden. Ze bedekken de mensen die op het terras hier voor de deur een biertje drinken en nu in stille verwondering naar boven staren. Er is geen wolkje aan de lucht, maar toch komt de sneeuw nu met bakken naar beneden. Terwijl ik verrast naar buiten staar klinkt er een melancholische stem door mijn huiskamer. Hij doet zijn donkere en duistere beklag over de wereld om ons heen. Er ligt een heel pak sneeuw nu. Mensen lopen buiten huiverend over straat, ik zie iemand met een slee. Deuren en ramen worden gesloten , ik gooi een blok hout in de open haard en steek hem aan. Terwijl het haardvuur knettert en jij tegen me aankruipt op het elandenvel hier in de kamer zie ik de beelden voor me langstrekken. Beelden van bevroren meren en witte bomen. Buiten vriest het nu dat het kraakt, de ijspegels hangen aan de dakrand. Binnen klinken gelaagde liedjes, steel gitaren en prachtige melodieën. Dan is de cd afgelopen en verdwijnt de kou en sneeuw. Ik open de deuren en de ramen, het vuur in de haard dooft snel. Maar als je goed luistert hoor je de belletjes alweer tinkelen. Snel, dan doe ik het raam weer dicht en drukken nog een keer op play.

Zeg er het uwe van...