Amy Rigby - Little Fugitive

Ik vind Amy Rigby's Little Fugitive niet alleen goed, ik vind haar vijfde cd ook nog eens grappig. Amy weet namelijk van alledaagse dingen die jij en ik meemaken of mee zouden willen maken een smaakvol liedje te maken. Nou ja, vooral jij dus, als je een vrouw bent, want er is eigenlijk altijd een vrouwelijke hoofdrolspeelster in haar liedjes. Zo vertelt ze in "The Trouble With Jeanie" over hoe ze haar best doet om de ex-vrouw van haar nieuwe man te haten, maar dat dat maar niet lukt omdat deze vrouw eigenlijk gewoon een fijn mens is. En in "Needy Man" worden mannen afgeschilderd als wezens die eigenlijk alleen maar klagen over hun vrouwen. Dat doet ze, in de heldere en relatief eenvoudige teksten, erg leuk. Dat zie ik mijn eigen moeder - die bovendien niet gescheiden is - niet zo snel doen: eerst je kinderen opvoeden en dan alsnog doen waar je jaren naar toegeleefd had: zelf weer muziek maken. Dus als fitte - ik doe een onbeleefde gok - veertiger bracht ze in 1997 haar eerste soloalbum Diary Of A Mod Housewife uit. Na wat omzwervingen door het oosten van Amerika en meerdere albums is ze nu weer terug in Brooklyn. Daar nam ze Little Fugitive op. Muzikaal verdwaalt ze steeds in de Bermuda-driehoek met op de hoeken Aimee Mann, Liz Phair en Patti Smith (die ze bovendien covert), maar zo dolend is Rigby op haar leukst. Helemaal als ook nog eens haar droom opbiecht waarin ze een dansje doet met wijlen Joey Ramone. Die ligt vast te gniffelen in zijn graf.

Zeg er het uwe van...