Ezio – The making of Mr Spoons

ezio-the_making_of_mr_spoons.jpgEen van de leuke dingen van recenseren voor File Under is dat je in aanraking komt met heel veel muziek die je nog niet op de grote grijze iPod in je hoofd hebt opgeslagen. Om in het favorietenlijstje terecht te komen moet een plaat echter wel iets bijzonders hebben. Volgens de website van de band is Ezio ‘the best kept secret of the music business’. Ik vrees dat ze op mijn harde schijf ook in een geheim hoekje verdwijnen.The making of Mr Spoonsis de re-release van een cd uit 2003. Een re-release betekent meestal ‘groot succes’, en dat zou kunnen, want volgens mij zijn er heel veel mensen die wél van melodieuze semi- akoestische poprock houden. De muziek doet me een beetje aan Counting Crows met Spaanse tokkelgitaren denken – en die zijn tenslotte heel populair! Alleen niet bij mij. De akoestische gitaren zijn gelijk ook het meest in het gehoor springende element van Ezio, want verder is het allemaal wel erg gemiddeld. Op de hele cd staat geen enkele compositie die meteen opvalt als ‘bijzonder’, ‘anders’ of ‘uniek’. Dat hoeft ook niet per se, maar als je bij de meeste nummers na een minuut of drie het gevoel hebt dat het allang afgelopen had moeten zijn zit je je gewoon te vervelen! De stem van de zanger is een beetje bibberig en soms wat hees a la Van Morrison. Alweer zo’n artiest waar velen van houden, maar ik niet. De teksten daarentegen zijn helemaal niet zo beroerd. Het zijn intieme menselijke observaties die perfect aansluiten bij de muziek, met af en toe zelfs een leuke vondst: ‘and shadow boxers face the wall, not to be alone’. Ik kijk naar de muur en zie niks. Misschien ben ik wel echt de enige die niet van dit soort muziek houdt…


mij=Zomba / Rough Trade

3 Comments

  1. Adri

    Nou…. tuurlijk valt er over smaak te twisten. Kom eens live kijken en plaats dat eens op je site. Zondag 3 december 2006, kleine zaal Paradiso, Amsterdam. Oja, bijna de hele maand november in Duitsland. Daar wel.

  2. Merie

    Tja, David Hasselhoff is ook populair in Duitsland zullen we maar zeggen. Nee, bah, da’s flauw van me.
    Helaas kan ik 3 december niet, maar ik laat me graag overtuigen door een volgend album….

  3. Helga

    Ik ben 3 december wel geweest en ergens ben ik wel blij dat niet iedereen ervan houdt want ik hou niet van ie megafestijnen, de 13 in dozijn zullen we maar zeggen, de top 40 kan me ook niet echt boeien. Ezio gelukkig wel, het gitaarspel is bijna uniek, evenals de mooie teksten!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to Top