A Perfect Place / 30 Days of Night

Als Mike Patton zich tegen een soundtrack aan gaat bemoeien dan verwacht ik dat zo'n film wel iets bizars moet zijn en dat het een minstens zo absurde soundtrack op gaat leveren. Wat in ieder geval al apart is, is dat de soundtrack die bij A Perfect Place hoort langer duurt dan de korte film van Derrick Scocchera zelf. De muziek die Patton schreef voor de film ligt maar voor een heel klein deel in het verlengde van wat Patton deed met Faith No More, Fantomas of Peeping Tom. Het is typische instrumentale filmmuziek met zijn terugkerende thema's en maar weinig zang. Toch overheerst overal die typische 'spastische' Patton-feel. Het geheel voelt wel een beetje als los zand aan en zijn er maar twee of drie liedjes die ik als 'songs' zou willen bestempelen. Voordeel is wel dat bij de limited edition van de cd de korte film meegeleverd wordt. Daardoor gaat de muziek veel meer leven. Raar en jammer is wel dat Lee Hazlewood's "We All Make The Flowers Grow" die wel in de film zit, niet op de Original Motion Picture Soundtrack te vinden is.

Als een op zichzelf staande soundtrack functioneert de muziek die Brian Reitzell maakte voor de horrorfilm 30 Days of Night een stuk beter. De film gaat dan ook over een dorp in Alaska waar het elke winter een maandlang donker is en die onder handen genomen worden door een bloeddorstige groep vampieren. Ik heb de film zelf niet gezien, maar het schijnt dat de vampieren in de film nogal angstaanjagend zijn. Als ik zo luister naar de soundtrack kan ik me er wel wat bij voorstellen. Reitzell is een meester in het neerzetten van bloedstollende angstaanjagende sfeer. De zeventien tracks van de geheel instrumentale soundtrack luisteren dan ook naar weinig verhullende titels als "Vampired Johnny", "Soon There Will Be Just 5", "You Wanna Play With me Now?", "The Bloody Fruits of Barrow". Verwacht hierbij geen knetterharde muziek, maar wel zorgvuldig in laagjes opgebouwde horror ambient tracks. Ik betrapte me bij het luisteren er op dat ik regelmatig over mijn schouder keek. Als ze maar niet voor mij zouden komen. Brrr.

Zeg er het uwe van...