Op het hoesje staat ‘Popa Chubby with Galea’ en naast de eh.. imposante gestalte van Chubby staat een soort fifties-pin-up met basgitaar. Galea is Galea Horovitz, ofwel mevrouw Chubby. Ze bedankt Chubby in het boekje voor ‘his keen sense of what’s good, for picking up on my love for country music (the good kind!)’ en dat geeft al aan wat er anders is op deze cd: Chubby heeft zich op de country gestort. Met niet meer dan drie songs van eigen hand en verder covers van bijvoorbeeld Merle Haggard en songs van de hand van Galea. Het is inderdaad country wat de klok slaat, inclusief steel gitaar, fiddle en een tweede stem van Galea. Bij meerdere songs, onder andere haar eigen bijdragen “Mona Lisa Tattoo” en “Sam Lay’s Pistol”, doet ze zelfs de leadzang. De ouderwetse Chubby-bluesrock is aanvankelijk bijna nergens te bekennen en eerlijk gezegd kan wat er voor teruggekomen is me niet bekoren. Het is teveel pure jengelcountry geworden en de uitvoeringen hebben niet de energie die ik van Popa Chubby gewend ben. Pas in de tweede helft kom ik als bluesrockliefhebber weer een beetje aan mijn trekken, maar dan ben ik eigenlijk al afgehaakt. Hopelijk is dit een eenmalig uitstapje voor Chubby en betekent het geen definitieve stijlwisseling.
mij=DixieFrog / Bertus