Svarte Greiner / Xela

The Horror!! The Horror!!! Nee, zo slecht zijn de nieuwe albums van ambient/soundscape grootheden Svarte Greiner en Xela niet; verre van zelfs. Nee, het slaat op de muziek: in beide gevallen zo angstaanjagend als angstaanjagend kan zijn. Neem nu Svarte Greiner met zijn nieuweling Kappe: zwarter en donkerder vind je je ambient vrijwel nergens. Ook niet bij bijvoorbeeld collega-Noor Deathprod, die nu niet bepaald bekend staat om zijn hoopgevende melodieën en troostrijke geluidsvelden. Maar daar is tenminste wel melodie; Svarte Greiner doet het zonder. Een ijzige, inktzwarte aaneenschakeling van dissonante klanken, vol holle echo's en stiltes die evenveel zeggen als de geluidserupties. Je fantasie gaat hoe dan ook met je op de loop tijdens de beluistering, om uit te komen bij levenloze slagvelden, donkere, bloederige kelders, apocalypsen, vagevuren. Geen prettige beelden, geen prettige klanken. En ja: gezellig is anders, maar dit is geweldige muziek, fascinerend van de eerste tot de laatste ijzingwekkende noot. Brrr.

Hetzelfde geldt voor Xela (aka John Twells, mede-eigenaar van Type, de maatschappij waar deze twee platen op uitkomen). Xela geeft ruiterlijk toe erg beïnvloed te zijn door ouderwetse horrorfilms, en de muziek op op In Bocca Al Lupo is net als voorganger The Dead Sea een eerbetoon aan die films, die muziek, die atmosfeer. Dat lukt hier nog beter dan bij die vorige: geen hoop, geen toekomst, niets dan eeuwigdurende zwartheid. In dit geval laat Xela zich door (de geschiedenis van) de Gristelijke religie inspireren, maar als het als de soundtrack voor de apocalyps was gepresenteerd had ik het ook geloofd. Opmerkelijk is echter dat Xela vier albums geleden is begonnen als zachtmoedige, hoopvolle IDM-ambient-artiest met zijn prachtige For Frosty Mornings and Summer Nights (2003), om die plaat op te volgen met de shoegaze/nu-gaze van Tangled Wool (2004). Zo totaal anders dat je een andere artiest vermoedt, maar dat terzijde. Het doet niets af aan de kwaliteit van de superieure horror-ambient van deze nieuweling. En als Xela op het laatst dan ook nog gaat flirten met Wolf Eyes-achtige noise is het feest helemaal compleet. Het wachten is nu op een samenwerking tussen Svarte Greiner en Xela. Dat zal me een fijn plaatje worden.

Zeg er het uwe van...