The Xx - Xx
Ineens viel het kwartje. Na hun visueel behoorlijk saaie, want statische, optreden op Metropolis 2009 had ik The Xx (uit te spreken als The Exis en bestaande uit vier jonge Londenaren) al bijna in het verdomhoekje gezet. Maar ineens werd ik geraakt door de prachtige verstildheid van hun debuutalbum. De kracht ervan schuilt nu juist in dat statische, verstilde karakter van hun muziek. Zo verstild, dat je door je koptelefoon gedwongen wordt stil te gaan luisteren naar de prachtige melodieën, die het midden houden tussen triphop (vooral de heerlijke groovy opener, "Intro", of in "Islands") en new wave ("Fantasy"), maar toch typisch van deze tijd zijn. En natuurlijk net zo minimalistisch als de cover van hun cd doet vermoeden. Zanger Oliver en zangeres Romy hebben beiden geen grootse stemmen, maar weten te raken, door het gevoel waarmee ze hun duetten zingen. De sluimerende keyboards, de dubstep-achtige ritmes, de pingelende gitaren (soms zelfs met de typische gitaarklanken die bekend zijn geworden van Chris Isaak): ze zorgen voor een bijzondere en heerlijk ontspannende luisterervaring. Of The Xx live alsnog een aanrader is, zou ik niet durven zeggen, maar hun cd zou niet misstaan in de eindejaarslijstjes van dit jaar.
30 mei 2012 tot en met 3 juni 2012 op Primavera Sound, Barcelona
7 juni 2012 tot en met 10 juni 2012 op Optimus Primavera Sound, Porto
4 juli 2012 tot en met 7 juli 2012 op Open'er Festival, Gdynia
6 september 2012 tot en met 9 september 2012 op Bestival, Isle of Wight
File: The Xx - X
File Under: Breekbaar talent
File Audio: [ MySpace]
Ik vind dit sexy. Niet zo gek waar die x'en voor staan.
Ha, ik had ze ook zo goed als afgeschreven na Metropolis maar het album is toch wel lekker ja. Het is ook totaal geen band voor een massaal zomers festival, waarschijnlijk dat ze in een klein donker zaaltje veel beter tot hun recht komen.
Inderdaad, erg sterk debuut. De songs van The xx zijn tot op het bot gefileerd. Wat rest is gevoelige essentie. Een schijfje om te koesteren.
gemist op metropolis want doorgelopen naar de fijne herrie van de baddies. onterecht blijkt want er is sinds midlake geen cd geweest die zo lang in mn spelert is blijven hangen. tel de invloeden en dan toch zo fris. voelt ook een beetje intiem geheim want niet iedereen 'voelt' m. heerlijk.
die snaredrum in de opener. *heart*
dat domme casio'tje in trackje 2 daarentegen. *aargh*