Fuzz Manta - Smokerings

Ik zit nu al een tijdje te broeden op een betere omschrijving, maar geef me uiteindelijk gewonnen. Platenmaatschappij Bad Deal Agency komt - vanzelfsprekend - met een ronkend persbericht en deze zinsnede vat het debuut Smokerings van de Deense formatie Fuzz Manta prima samen: 'Kyuss fronted by Janis Joplin on bad acid'. Oftewel: zwaar groovende, heavy psychedelische rock. Aanvankelijk word je omver geblazen door de logge, aanstekelijke sound: twee lead-gitaren, een zoemende bas en de krachtige, fijne stem van zangeres Lene Kjær Hvillum. Als de rookwolken van de eerste twee nummers zijn weggetrokken en de vloeistofprojecties wat minder intens worden, valt op dat het muzikale palet eigenlijk vrij beperkt is. Fuzz Manta rockt en groovet stug door, en herhaalt nagenoeg in elk nummer hetzelfde trucje: een in echo gedompelde riff, invallende baslijntjes, stuwende drums en dan Lene die begint met zingen. Als je eenmaal de eerste twintig seconden hebt gehoord, staan je de rest van het nummer geen verrassingen te wachten. En hoewel dat af en toe best lekker kan zijn (verstand op nul, luchtgitaar uit de kast en gaan met die banaan), is een hele cd vol wat veel van het goede. Spelen kunnen ze, een geweldige zangeres is eveneens aanwezig en nu is het alleen nog zaak om goede liedjes te schrijven. O, en nu ik toch bezig ben: een beetje meer variatie zou ook fijn zijn!

Zeg er het uwe van...