Al bij de eerste tonen van Coconut wordt duidelijk dat Archie Bronson Outfit serieuze jongens zijn. Een stuwende en rondzingende gitaarriff, opgewonden percussie en een zanger die als een melodieuze Mark E. Smith zijn teksten in de microfoon spuwt. Heerlijk begin van het derde album van dit drietal uit Londen. Twee dingen vallen meteen op. Ten eerste de enorme bak galm. Zeker de zang klinkt alsof het in een lege badkamer is opgenomen. Irritant is het niet, het past eigenlijk wel goed bij de toch wel behoorlijk psychedelische begeleiding. Ten tweede de heerlijke effecten op het gitaargeluid. Zeker op de eerste nummers zorgt het metaalachtige gitaargeluid voor een aparte sfeer. Na de opener gaat het album overigens wel snel bergafwaarts. Het poppy en zeer ritmische “Chunk” is nog wel in orde maar de feedbackmuur met jankzang op “You Have a Right To a Mountain Life” ligt behoorlijk zwaar op de maag. Alsof PiLs Metal Box op 45 toeren gedraaid wordt. Het trucje duurt eigenlijk gewoon te lang. Halverwege het album verslapt mijn aandacht en begint vooral de zanger behoorlijk te irriteren. En als de afsluiter nou een klapper was geweest dan had het album nog enigszins gered kunnen worden, maar helaas is “Run Gospel Singer” een vervelende, overhaaste track met een stomvervelende melodie.
mij=Domino / Munich
ik zou toch echt de 12″es die in Pil’s Metal Box zitten op 45 rpm draaien anders klinkt Johnny Rotten als Barry White? 🙂
Haha. Uhmm ja ik verwees natuurlijk naar die ultra-gelimiteerde, nergens verkrijgbare 1 LP-versie van Metal Box 😛
😛