Noisia – Split The Atom

Noisia - Split The AtomWat nog te schrijven over Split The Atom? Vergeet Black Sun Empire, het Groningse trio Noisia is al sinds hun FabricLive-mix uit 2008 de hotste Nederlandse naam in drum’n’bass-land, en een zegen voor het genre. Dit net verschenen “debuutalbum” is binnen een week al vaker in het Engels gerecenseerd dan in het Nederlands. Dat heeft natuurlijk alles te maken met Noisia’s fenomenale staat van dienst sinds 2003, onder meerdere schuilnamen zelfs. Wat betekent een album eigenlijk nog voor zo’n gekende groep? Het antwoord luidt: vrijheid. Noodzakelijke vrijheid, ook. Want je mag best zeggen dat Pendulum met hun succesvolle kermis-dnb (hun jongste single is ook net uit) de drum’n’bass-wereld zelf wat veranderd heeft. De avontuurlijke evolutie anno 2010 zit ‘m niet meer zozeer in nog harder en nog dieper (de zogenaamde sub bass, al doen Spor en Gridlok daar nog leuke dingen mee), maar net als bij dubstep in de kruising met allerlei andere stijlen. Je moet muzikaal opvallen. Er zijn namelijk genoeg dertien-in-een-dozijn-producers. Neem nou Mistabishi. Die kan moddervet produceren, daar niet van, maar ik kan me alleen het rare “Printer Jam” van zijn album echt herinneren. Zo moet het dus niet, vond Noisia; in plaats daarvan besloten ze van elke lange track op deze plaat een uniek statement te maken. “Red Heat” is een soort instrumentale “Rockefeller Skank” geworden, “Sunhammer” (met Amon Tobin) bevat totale gekte in de baslijn, “Alpha Centauri” wordt een Royksopp-fiedeltje boven een scheurende afgrond, “Thursday” lijkt wel verzwolgen triphop, “Split the Atom” kreeg een superzware break en ga zo maar door. Zelden was een zo goed geproduceerde plaat in dit genre zo afwisselend, in context toch dansbaar en tegelijk ontzettend Noisia (“Shellshock”). Split The Atom moet daarom wel harder gaan lopen dan andere topzware, in dubstep baanbrekende Nederlandse albums van producers als Martyn of 2562. Check dit! Oke, twee lullige minpuntjes: het voor niet-kenners onleesbare bandlogo (ondersteboven leesbaar als ‘Vision’), en ik kan niet zoveel met de zes korte fillers tussendoor.


mij=Vision / Bertus

17 Comments

  1. Stonehead

    Overigens schijnt het dat “My World”, waarin Giovanca zingt, op het album lang niet zo dik is als het had kunnen zijn omdat er een paar samples niet gecleard konden worden.

Leave a Reply to Stonehead Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.